ذوالنون مصری: تفاوت بین نسخه‌ها

از دایره المعارف فرق اسلامی
پرش به: ناوبری، جستجو
جز ذوالنون مصری» را محافظت کرد ([ویرایش=فقط مدیران] (بی‌پایان) [انتقال=فقط مدیران] (بی‌پایان)) [آبشاری])
سطر ۱: سطر ۱:
  
ابوالفیض ثوبان بن ابراهیم معروف به ذوالنون مصری از زاهدان و عرفای مشهور قرن دوم و سوم هجری قمری است. وی در حدود سال 180 هجری قمری به دنیا آمد. پدرش از مردم [[سودان]] بود و ذوالنون از بندگان آزادشده به حساب مي‌آمد. وی سفرهایی به [[دمشق]] و [[مکه]] داشت و به واسطه مخالفت با مخلوق بودن [[قرآن]]، با [[معتزله]] مخالف بود. در اواخر عمر ذوالنون با حکم یکی از فقهای [[مالکی]] متهم به [[زندقه]] شد و به زندان افتاد. اما توسط [[متوکل عباسی|متوکل]] خلیفه عباسی که سخنان وی را شنید آزاد شد. وی در سال 240 یا 244 یا 246 و یا 248 هجری قمری وفات یافته است. پس از او تعالیم ذوالنون توسط بسیاری از [[صوفیه]]، به ویژه [[حارث بن اسد محاسبی|حارث محاسبی]] تبیین شد. عقیده وی در باب حُبّ و معرفت از اهمیت ویژه ای برخوردار است. <ref> [[دائرة المعارف فارسی]]، [[غلامحسن مصاحب]]، ج1، ص1041</ref>
+
ابوالفیض ثوبان بن ابراهیم معروف به ذوالنون مصری از زاهدان و عرفای مشهور قرن دوم و سوم هجری قمری است. وی در حدود سال 180 هجری قمری به دنیا آمد. پدرش از مردم [[سودان]] بود و ذوالنون از بندگان آزادشده به حساب مي‌آمد. وی سفرهایی به [[دمشق]] و [[مکه]] داشت و به واسطه مخالفت با مخلوق بودن [[قرآن]]، با [[معتزله]] مخالف بود. در اواخر عمر ذوالنون با حکم یکی از فقهای [[مالکی]] متهم به [[زندقه]] شد و به زندان افتاد. اما توسط [[متوکل عباسی|متوکل]] خلیفه عباسی که سخنان وی را شنید آزاد شد. وی در سال 240 یا 244 یا 246 و یا 248 هجری قمری وفات یافته است. پس از او تعالیم ذوالنون توسط بسیاری از [[صوفیه]]، به ویژه [[حارث بن اسد محاسبی|حارث محاسبی]] تبیین شد. عقیده وی در باب حُبّ و معرفت از اهمیت ویژه ای برخوردار است. <ref> [[دائرة المعارف فارسی]]، [[غلامحسین مصاحب]]، ج1، ص1041</ref>
  
  
 
==پانويس==
 
==پانويس==

نسخهٔ ‏۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۰:۵۳

ابوالفیض ثوبان بن ابراهیم معروف به ذوالنون مصری از زاهدان و عرفای مشهور قرن دوم و سوم هجری قمری است. وی در حدود سال 180 هجری قمری به دنیا آمد. پدرش از مردم سودان بود و ذوالنون از بندگان آزادشده به حساب مي‌آمد. وی سفرهایی به دمشق و مکه داشت و به واسطه مخالفت با مخلوق بودن قرآن، با معتزله مخالف بود. در اواخر عمر ذوالنون با حکم یکی از فقهای مالکی متهم به زندقه شد و به زندان افتاد. اما توسط متوکل خلیفه عباسی که سخنان وی را شنید آزاد شد. وی در سال 240 یا 244 یا 246 و یا 248 هجری قمری وفات یافته است. پس از او تعالیم ذوالنون توسط بسیاری از صوفیه، به ویژه حارث محاسبی تبیین شد. عقیده وی در باب حُبّ و معرفت از اهمیت ویژه ای برخوردار است. [۱]


پانويس

  1. دائرة المعارف فارسی، غلامحسین مصاحب، ج1، ص1041