سفیدجامگان

همان مبیضه.

طائفه ای از شیعه که عَلَم سفید داشته اند و با علم سیاه که شعار دولت عباسی بوده مخالفت می کردند. جماعتی از آنان تا بحال در بخارا هستند که به آن ها سبید جامگان (دقیقاًً به همین نحو) می گویند و گفته می شود که در قصر عمیر سکونت دارند. و محمد مقدسی می نویسد: «در روستای هیکل (نزدیک سمرقند)، کسانی هستند که آنان را بیض الثیاب (سپید جامگان) می نامند و به زندقه نزدیک می باشند».

زین العابدین شیروانی در ریاض السیاحة می نویسد: «... از راه مظفرآباد و کابل به ولایت طخارستان و توران و ترکستان و جبال بدخشان افتادم و به صحبت نقشبندیان و چشتیان و سفیدجامگان دل دادم. »

درباره مبیضیه آورده اند که: «ایشان از مشبّهه می باشند».

برخی علت آن که ایشان لباس سپید پوشیده اند را چنین ذکر کرده اند که: «پس از قتل ابومسلم به دست منصور، گروهی که یکی از ایشان سنباد و دیگری مقنع، صاحب ماه نخشب بود، در مقابل بنی عباس که مسوّده بوده و لباس سیاه می پوشیدند، جامه های خود را سپید کردند».

تاج العروس مدعی است که خوارج را مبیضه می خوانند.

قابل توجه این که خواجه نظام الملک می گوید: « اسماعیلیه در شام مبیضه نامیده می شوند».

تاج العروس می نویسد: «به حروریه، مبیضه گفته می شود چرا که پرچم های آنان در جنگ ها سفید است. کما این که بنی هاشم پرچم سیاه داشته اند. »