محمد بن عثمان بن سعید

از دایره المعارف فرق اسلامی
پرش به: ناوبری، جستجو

ابوجعفر محمد بن عثمان بن سعید العمری عسکری، دومین وکیل از نواب اربعه امام زمان (عجل‌الله فرجه) در عصر غیبت است. وی همراه با پدرش از وکلاء حضرت به حساب مي‌آیند. وی که ساکن سامرا بوده، در بعضی تراجم، به سَمّان ملقب شده است. از ناحیه امام زمان(عجل الله فرجه) توقیعاتی دالّ بر جلالت شأن وی وارد شده است. وی دو ماه پیش از مرگ خود برای خود قبری کنده و مي‌گویند حضرت به او خبر مرگش را داده است.

وی در سال 305 هجری قمری درگذشته است. [۱]

ابوجعفر محمد بن عثمان بن سعید عُمری دومین نائب خاص حضرت حجت علیه السلام است. وی که فرزند عثمان بن سعید نخستین نائب حضرت صاحب الزمان عجل الله فرجه بوده، پس از پدر به این مقام برگزیده مي‌شود. ابوجعفر که پیش از این در منزل امام عسکری علیه السلام ملازم پدرش بود، در دوره غیبت دستیار اصلی پدر خود مي‌گردد. در روایاتی که از امام عسکری علیه السلام نقل شده ایشان ابوجعفر و پدرش را توثیق کرده و به عنوان امین خویش معرفی کرده اند. توقیعی نیز از ناحیه امام زمان علیه السلام خطاب به ابوجعفر صادر شده که در آن امام به ابوجعفر تسلیت گفته اند. در این نامه امام علیه السلام مي‌فرمایند: «از کمال سعادت پدر تو آن بود که خداوند فرزندی مانند تو به او عطا کرد که جانشین او است. » و سپس او را دعا کرده اند. ابوجعفر مدتی طولانی در این مقام خدمت کرد، هرچند چند نفر از افراد نیابت او را به رسمیت نشناختند که برخی از ایشان عبارت بودند از: ابوطاهر محمد بن علی بن بلال، احمد بن هلال کرخی و محمد بن نصیر نمیری. ابوجعفر در سال 305 هجری قمری وفات یافت. [۲]

پانویس[ویرایش]

  1. موسوعة طبقات الفقهاء، آیت الله جعفر سبحانی، ج4، ص426 / معجم رجال الحدیث، آیت الله خویی، ج16، ص274 / قاموس الرجال، محمد تقی شوشتری، ج8، ص264 / کتاب الغیبة، شیخ طوسی، ص359
  2. کتاب الغیبة، شیخ طوسی، ص359 / مکتب در فرایند تکامل، مدرسی طباطبایی، ص130