http://www.wikiferaq.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%A7%D8%B3%D8%AD%D8%A7%D9%82%DB%8C%D9%87_%28%D8%A7%D8%B2_%D8%BA%D9%84%D8%A7%D8%A9_%D9%BE%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%86_%D8%A7%D8%B3%D8%AD%D8%A7%D9%82_%D8%A8%D9%86_%D8%B2%DB%8C%D8%AF%29اسحاقیه (از غلاة پیروان اسحاق بن زید) - تاریخچهٔ ویرایشها2026-05-31T12:46:58Zتاریخچهٔ ویرایشهای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.24.1http://www.wikiferaq.org/index.php?title=%D8%A7%D8%B3%D8%AD%D8%A7%D9%82%DB%8C%D9%87_(%D8%A7%D8%B2_%D8%BA%D9%84%D8%A7%D8%A9_%D9%BE%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%86_%D8%A7%D8%B3%D8%AD%D8%A7%D9%82_%D8%A8%D9%86_%D8%B2%DB%8C%D8%AF)&diff=21915&oldid=prevAdmin در ۲۸ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۱:۳۵2019-01-28T11:35:18Z<p></p>
<table class='diff diff-contentalign-right'>
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<tr style='vertical-align: top;'>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">نسخهٔ ۲۸ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۱:۳۵</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۱:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۱:</td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از [[غلاة (غلات، غلاة)]].  </div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از [[غلاة (غلات، غلاة)<ins class="diffchange diffchange-inline">|غلاة</ins>]].  </div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ایشان پیروان [[اسحاق بن زید بن حارث]] می باشند. وی از اصحاب [[عبدالله بن معاویه]] بوده و حضرت [[علی علیه السلام]] را در نبوت با حضرت [[محمد صلی الله علیه و آله]] شریک می دانسته است. اسحاقیه طرفدار [[اباحه]] و اسقاط تکالیف بودند.  </div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ایشان پیروان [[اسحاق بن زید بن حارث]] می باشند. وی از اصحاب [[عبدالله بن معاویه]] بوده و حضرت [[علی علیه السلام]] را در نبوت با حضرت [[محمد صلی الله علیه و آله]] شریک می دانسته است. اسحاقیه طرفدار [[اباحه]] و اسقاط تکالیف بودند.  </div></td></tr>
<tr><td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۶:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۶:</td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[احمد بن علی مقریزی]] در میان فرق [[روافض]]، به فرقه ای به نام اسحاقیه اشاره می کند ولی توضیح دیگری نمی دهد. <ref> [[المواعظ و الاعتبار بذکر الخطط و الآثار]]، [[احمد بن علی مقریزی]]، ج2، ص254</ref>  </div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[احمد بن علی مقریزی]] در میان فرق [[روافض]]، به فرقه ای به نام اسحاقیه اشاره می کند ولی توضیح دیگری نمی دهد. <ref> [[المواعظ و الاعتبار بذکر الخطط و الآثار]]، [[احمد بن علی مقریزی]]، ج2، ص254</ref>  </div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ممکن است این فرقه و فرقه «[[امریه]] » و « [[شریکیه (از غلاة)]] » مشترک باشند. <ref> [[خاندان نوبختی]]، [[عباس اقبال]]، ص249</ref></div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ممکن است این فرقه و فرقه «[[امریه]] » و « [[شریکیه (از غلاة)<ins class="diffchange diffchange-inline">|شریکیه</ins>]] » مشترک باشند. <ref> [[خاندان نوبختی]]، [[عباس اقبال]]، ص249</ref></div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از جمله فِرقی که از [[جناحیه]] منشعب شدند، اسحاقیه بودند که از [[اسحاق بن زید بن حارث]] از یاران [[عبدالله بن معاویه]] پیروی می کردند. بنا بر گزارش [[فخر رازی]] (م: 606هـ. ق)، این فرقه دست کم تا اواخر قرن ششم در [[حلب]] و برخی نواحی [[شام]] حضور داشتند. ایشان را نیز اهل اباحت و اسقاط تکالیف دانسته اند. همچنین گفته اند که آنان حضرت علی علیه السلام را در نبوت شریک <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>رسول اکرم<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>می دانستند. این فرقه با فرقه ای به نام <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>شریکیه <del class="diffchange diffchange-inline">(از غلاة)|شریکیه]] </del>که چنین اعتقادی داشته اند تطبیق داده شده است. از دیگر اعتقادات آنان این بود که نبوت تا روز قیامت متصل و همیشگی است وهر کس علم اهل بیت را داشته باشد، نبی است. گویا این فرقه با [[نصیریه (نصیریه)|نصیریه]] در بسیاری از مسائل هم عقیده بودند. از جمله این عقاید، حلول است که برای تأیید آن به متمثل شدن جبرئیل یا ظهور شیطان یا جنّ به صورت بشر متوسل می شدند و آن را مؤید ظهور امر روحانی در جسم می خواندند. ایشان قائل به ظهور حق در حضرت <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>علی علیه السلام<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>و اولادش بودند و تفاوتی بین <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>پیامبر اکرم<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>صلی الله علیه و آله و حضرت <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>علی علیه السلام<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>قائل نبودند، مگر اینکه <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>پیامبر اکرم<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>صلی الله علیه و آله سابق است و حضرت <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>علی علیه السلام<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>لاحق، مانند دو نوری که یکی بر دیگری پیشی گرفته باشد. <ref> [[دانشنامه جهان اسلام]]، ج10، ص833</ref></div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از جمله فِرقی که از [[جناحیه]] منشعب شدند، اسحاقیه بودند که از [[اسحاق بن زید بن حارث]] از یاران [[عبدالله بن معاویه]] پیروی می کردند. بنا بر گزارش [[فخر رازی]] (م: 606هـ. ق)، این فرقه دست کم تا اواخر قرن ششم در [[حلب]] و برخی نواحی [[شام]] حضور داشتند. ایشان را نیز اهل اباحت و اسقاط تکالیف دانسته اند. همچنین گفته اند که آنان حضرت علی <ins class="diffchange diffchange-inline">(</ins>علیه السلام<ins class="diffchange diffchange-inline">) </ins>را در نبوت شریک رسول اکرم می دانستند. این فرقه با فرقه ای به نام شریکیه که چنین اعتقادی داشته اند تطبیق داده شده است. از دیگر اعتقادات آنان این بود که نبوت تا روز قیامت متصل و همیشگی است وهر کس علم اهل بیت را داشته باشد، نبی است. گویا این فرقه با [[نصیریه (نصیریه)|نصیریه]] در بسیاری از مسائل هم عقیده بودند. از جمله این عقاید، حلول است که برای تأیید آن به متمثل شدن جبرئیل یا ظهور شیطان یا جنّ به صورت بشر متوسل می شدند و آن را مؤید ظهور امر روحانی در جسم می خواندند. ایشان قائل به ظهور حق در حضرت علی <ins class="diffchange diffchange-inline">(</ins>علیه السلام<ins class="diffchange diffchange-inline">) </ins>و اولادش بودند و تفاوتی بین پیامبر اکرم <ins class="diffchange diffchange-inline">(</ins>صلی الله علیه و آله<ins class="diffchange diffchange-inline">) </ins>و حضرت علی <ins class="diffchange diffchange-inline">(</ins>علیه السلام<ins class="diffchange diffchange-inline">) </ins>قائل نبودند، مگر اینکه پیامبر اکرم <ins class="diffchange diffchange-inline">(</ins>صلی الله علیه و آله<ins class="diffchange diffchange-inline">) </ins>سابق است و حضرت علی <ins class="diffchange diffchange-inline">(</ins>علیه السلام<ins class="diffchange diffchange-inline">) </ins>لاحق، مانند دو نوری که یکی بر دیگری پیشی گرفته باشد. <ref> [[دانشنامه جهان اسلام]]، ج10، ص833</ref></div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در [[تلبیس ابلیس]]، آمده است: « اسحاقیه که از [[رافضه]] می باشند، قائلند که سلسله نبوت تا روز قیامت اتصال دارد و هر کس که علم اهل بیت نبی را داشته باشد نبی است». <ref> [[تلبیس ابلیس]]، [[ابن جوزی]]، ص42</ref></div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در [[تلبیس ابلیس]]، آمده است: « اسحاقیه که از [[رافضه]] می باشند، قائلند که سلسله نبوت تا روز قیامت اتصال دارد و هر کس که علم اهل بیت نبی را داشته باشد نبی است». <ref> [[تلبیس ابلیس]]، [[ابن جوزی]]، ص42</ref></div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از مرگ [[ابوهاشم عبدالله بن محمد]] که پسر [[محمد حنفیه]] بود، پیروان وی به دسته های مختلف تقسیم شدند. در میان ایشان برخی معتقد شدند که [[ابوهاشم عبدالله بن محمد]] وصیت کرده است که پس از او [[عبدالله بن معاویه بن جعفر بن ابی طالب]] که مادرش [[ام عون]] نام داشت و دختر [[عون بن عباس بن ابیقه بن حارث بن عبدالمطلب]] بود، امام است. ایشان می گفتند که در زمان مرگ <del class="diffchange diffchange-inline">[[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]]، [[</del>عبدالله بن معاویه<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>خردسال بود و <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>ابوهاشم <del class="diffchange diffchange-inline">بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]] </del>زعامت وی را به صورت یک راز با [[صالح بن مدرک]] در میان گذاشت، تا پس از آن که وی بلوغ یافت، آن را به وی بازگوید. می گویند که عبدالله بسیار دانا و شجاع و بخشنده بود. در مورد عبدالله گزافه های بسیاری گفته اند. به عنوان مثال گفته اند خداوند نوری است که در وجود <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>عبدالله بن معاویه<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>حلول کرده است. از جمله کسانی که [[حسن بن موسی نوبختی]] می گوید چنین عقیده ای داشته [[عبدالله بن حارث]] است (که مصنف نام او را [[عبدالله بن عمرو بن حارث کوفی کندی]] ذکر کرده است). <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>ابن حارث<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>پیروانی داشته که معتقد به امامت <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>عبدالله بن معاویه<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>و دارای آرای مبالغه آمیز در شأن او بوده اند. ایشان [[حارثیه (از غلاة)|حارثیه]] نامیده می شوند. مرحوم [[محمد جواد مشکور]] معتقد است که <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>حارثیه <del class="diffchange diffchange-inline">(از غلاة)|حارثیه]] </del>عقیده داشته اند روح <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>عبدالله بن معاویه<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>در بدن [[اسحاق بن زید]] حلول کرده و این عقیده را مستند به [[الملل و النحل]] [[محمد شهرستانی]] می کند، لذا تأکید دارد که <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>حارثیه <del class="diffchange diffchange-inline">(از غلاة)|حارثیه]] </del>همان اسحاقیه می باشد. <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>عبدالله بن معاویه<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>پس از مدتی در سال 127 هجری قمری و در اواخر حکومت بنی امیه در [[کوفه]] خروج نموده و ادعای خلافت می نماید. همین امر موجب گرایش تعدادی از مردم <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>کوفه<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>به وی می شود. [[عبدالله بن عمر بن عبد العزیز]] والی وقت <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>کوفه<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>با وی می جنگد که این موجب پراکندگی لشکر ابن معاویه می شود. و در نتیجه وی به سوی [[مدائن]] رفته و آنجا را تسخیر می کند. در این سفر [[ابوجعفر منصور]] (خلیفه آینده عباسی) با وی همراه بوده است. عبدالله به نام خود سکه زده و منطقه ای وسیع از [[ایران]] اعم از [[اصفهان]]، [[قم]] و [[نهاوند]] را به زیر سلطه در می آورد. [[ابن هبیره]] امیر [[عراق]] به جنگ وی رفته و وی را شکست می دهد. عبدالله به [[شیراز]] می گریزد و از آنجا عازم [[هرات]] می شود. در آنجا به امر [[ابومسلم خراسانی]] توسط حاکم [[هرات]] خفه می شود. مرگ او را 129 یا 131 هجری قمری دانسته اند. درباره اصحاب [[عبدالله بن معاویه]] چندان تاریخ نگاران دیدگاه مثبتی ندارند. و اطرافیان او را متهمین به [[زندقه]] دانسته اند. به عنوان مثال [[ابن حجر عسقلانی]] می گوید رئیس پلیس وی پیرمردی دهری (ملحد) بود که به خدا ایمان نداشت و در گشت شبانگاهی کسی را نمی دید مگر آن که او را به قتل می رساند.  </div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از مرگ [[ابوهاشم عبدالله بن محمد]] که پسر [[محمد حنفیه]] بود، پیروان وی به دسته های مختلف تقسیم شدند. در میان ایشان برخی معتقد شدند که [[ابوهاشم عبدالله بن محمد]] وصیت کرده است که پس از او [[عبدالله بن معاویه بن جعفر بن ابی طالب]] که مادرش [[ام عون]] نام داشت و دختر [[عون بن عباس بن ابیقه بن حارث بن عبدالمطلب]] بود، امام است. ایشان می گفتند که در زمان مرگ <ins class="diffchange diffchange-inline">ابوهاشم، </ins>عبدالله بن معاویه خردسال بود و ابوهاشم زعامت وی را به صورت یک راز با [[صالح بن مدرک]] در میان گذاشت، تا پس از آن که وی بلوغ یافت، آن را به وی بازگوید. می گویند که عبدالله بسیار دانا و شجاع و بخشنده بود. در مورد عبدالله گزافه های بسیاری گفته اند. به عنوان مثال گفته اند خداوند نوری است که در وجود عبدالله بن معاویه حلول کرده است. از جمله کسانی که [[حسن بن موسی نوبختی]] می گوید چنین عقیده ای داشته [[عبدالله بن حارث]] است (که مصنف نام او را [[عبدالله بن عمرو بن حارث کوفی کندی]] ذکر کرده است). ابن حارث پیروانی داشته که معتقد به امامت عبدالله بن معاویه و دارای آرای مبالغه آمیز در شأن او بوده اند. ایشان [[حارثیه (از غلاة)|حارثیه]] نامیده می شوند. مرحوم [[محمد جواد مشکور]] معتقد است که حارثیه عقیده داشته اند روح عبدالله بن معاویه در بدن [[اسحاق بن زید]] حلول کرده و این عقیده را مستند به [[الملل و النحل]] [[محمد شهرستانی]] می کند، لذا تأکید دارد که حارثیه همان اسحاقیه می باشد. عبدالله بن معاویه پس از مدتی در سال 127 هجری قمری و در اواخر حکومت بنی امیه در [[کوفه]] خروج نموده و ادعای خلافت می نماید. همین امر موجب گرایش تعدادی از مردم کوفه به وی می شود. [[عبدالله بن عمر بن عبد العزیز]] والی وقت کوفه با وی می جنگد که این موجب پراکندگی لشکر ابن معاویه می شود. و در نتیجه وی به سوی [[مدائن]] رفته و آنجا را تسخیر می کند. در این سفر [[ابوجعفر منصور]] (خلیفه آینده عباسی) با وی همراه بوده است. عبدالله به نام خود سکه زده و منطقه ای وسیع از [[ایران]] اعم از [[اصفهان]]، [[قم]] و [[نهاوند]] را به زیر سلطه در می آورد. [[ابن هبیره]] امیر [[عراق]] به جنگ وی رفته و وی را شکست می دهد. عبدالله به [[شیراز]] می گریزد و از آنجا عازم [[هرات]] می شود. در آنجا به امر [[ابومسلم خراسانی]] توسط حاکم [[هرات]] خفه می شود. مرگ او را 129 یا 131 هجری قمری دانسته اند. درباره اصحاب [[عبدالله بن معاویه]] چندان تاریخ نگاران دیدگاه مثبتی ندارند. و اطرافیان او را متهمین به [[زندقه]] دانسته اند. به عنوان مثال [[ابن حجر عسقلانی]] می گوید رئیس پلیس وی پیرمردی دهری (ملحد) بود که به خدا ایمان نداشت و در گشت شبانگاهی کسی را نمی دید مگر آن که او را به قتل می رساند.  </div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از مرگ <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>عبدالله بن معاویه<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>یاران او به سه دسته تقسیم شدند. گروهی معتقد بودند که وی در یکی از کوه های [[اصفهان]] زنده است و روزی قیام خواهدکرد. گروه دوم نیز او را زنده می دانسته اما معتقد بودند همراه یکی دیگر از بنی هاشم قیام خواهد کرد. و گروه سوم مرگ او را پذیرا شدند. <ref>(رک: حواشی [[محمد جواد مشکور]] بر ترجمه [[فرق الشیعة]]، [[حسن بن موسی نوبختی]]، ص34 / [[فرق الشیعة]]، [[حسن بن موسی نوبختی]]، ص32 تا 34 / [[فرهنگ فِرَق اسلامی]]، [[محمد جواد مشکور]]، ص147 / [[لسان المیزان]]، [[ابن حجر عسقلانی]]، ج4، ص170 / [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص164 / [[الملل و النحل]]، [[محمد شهرستانی]]، ج1، ص131</ref></div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از مرگ عبدالله بن معاویه یاران او به سه دسته تقسیم شدند. گروهی معتقد بودند که وی در یکی از کوه های [[اصفهان]] زنده است و روزی قیام خواهدکرد. گروه دوم نیز او را زنده می دانسته اما معتقد بودند همراه یکی دیگر از بنی هاشم قیام خواهد کرد. و گروه سوم مرگ او را پذیرا شدند. <ref>(رک: حواشی [[محمد جواد مشکور]] بر ترجمه [[فرق الشیعة]]، [[حسن بن موسی نوبختی]]، ص34 / [[فرق الشیعة]]، [[حسن بن موسی نوبختی]]، ص32 تا 34 / [[فرهنگ فِرَق اسلامی]]، [[محمد جواد مشکور]]، ص147 / [[لسان المیزان]]، [[ابن حجر عسقلانی]]، ج4، ص170 / [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص164 / [[الملل و النحل]]، [[محمد شهرستانی]]، ج1، ص131</ref></div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== پانویس ==</div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== پانویس ==</div></td></tr>
</table>Adminhttp://www.wikiferaq.org/index.php?title=%D8%A7%D8%B3%D8%AD%D8%A7%D9%82%DB%8C%D9%87_(%D8%A7%D8%B2_%D8%BA%D9%84%D8%A7%D8%A9_%D9%BE%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%86_%D8%A7%D8%B3%D8%AD%D8%A7%D9%82_%D8%A8%D9%86_%D8%B2%DB%8C%D8%AF)&diff=16453&oldid=prevAdmin در ۸ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۰:۰۸2018-05-08T10:08:21Z<p></p>
<table class='diff diff-contentalign-right'>
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<tr style='vertical-align: top;'>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">نسخهٔ ۸ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۰:۰۸</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۸:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۸:</td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ممکن است این فرقه و فرقه «[[امریه]] » و « [[شریکیه (از غلاة)]] » مشترک باشند. <ref> [[خاندان نوبختی]]، [[عباس اقبال]]، ص249</ref></div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ممکن است این فرقه و فرقه «[[امریه]] » و « [[شریکیه (از غلاة)]] » مشترک باشند. <ref> [[خاندان نوبختی]]، [[عباس اقبال]]، ص249</ref></div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از جمله فِرقی که از [[جناحیه]] منشعب شدند، اسحاقیه بودند که از [[اسحاق بن زید بن حارث]] از یاران [[عبدالله بن معاویه]] پیروی می کردند. بنا بر گزارش [[فخر رازی]] (م: 606هـ. ق)، این فرقه دست کم تا اواخر قرن ششم در [[حلب]] و برخی نواحی [[شام]] حضور داشتند. ایشان را نیز اهل اباحت و اسقاط تکالیف دانسته اند. همچنین گفته اند که آنان حضرت علی علیه السلام را در نبوت شریک [[رسول اکرم]] می دانستند. این فرقه با فرقه ای به نام [[شریکیه]] که چنین اعتقادی داشته اند تطبیق داده شده است. از دیگر اعتقادات آنان این بود که نبوت تا روز قیامت متصل و همیشگی است وهر کس علم اهل بیت را داشته باشد، نبی است. گویا این فرقه با [[نصیریه (نصیریه)|نصیریه]] در بسیاری از مسائل هم عقیده بودند. از جمله این عقاید، حلول است که برای تأیید آن به متمثل شدن جبرئیل یا ظهور شیطان یا جنّ به صورت بشر متوسل می شدند و آن را مؤید ظهور امر روحانی در جسم می خواندند. ایشان قائل به ظهور حق در حضرت [[علی علیه السلام]] و اولادش بودند و تفاوتی بین [[پیامبر اکرم]] صلی الله علیه و آله و حضرت [[علی علیه السلام]] قائل نبودند، مگر اینکه [[پیامبر اکرم]] صلی الله علیه و آله سابق است و حضرت [[علی علیه السلام]] لاحق، مانند دو نوری که یکی بر دیگری پیشی گرفته باشد. <ref> [[دانشنامه جهان اسلام]]، ج10، ص833</ref></div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از جمله فِرقی که از [[جناحیه]] منشعب شدند، اسحاقیه بودند که از [[اسحاق بن زید بن حارث]] از یاران [[عبدالله بن معاویه]] پیروی می کردند. بنا بر گزارش [[فخر رازی]] (م: 606هـ. ق)، این فرقه دست کم تا اواخر قرن ششم در [[حلب]] و برخی نواحی [[شام]] حضور داشتند. ایشان را نیز اهل اباحت و اسقاط تکالیف دانسته اند. همچنین گفته اند که آنان حضرت علی علیه السلام را در نبوت شریک [[رسول اکرم]] می دانستند. این فرقه با فرقه ای به نام [[<ins class="diffchange diffchange-inline">شریکیه (از غلاة)|</ins>شریکیه]] که چنین اعتقادی داشته اند تطبیق داده شده است. از دیگر اعتقادات آنان این بود که نبوت تا روز قیامت متصل و همیشگی است وهر کس علم اهل بیت را داشته باشد، نبی است. گویا این فرقه با [[نصیریه (نصیریه)|نصیریه]] در بسیاری از مسائل هم عقیده بودند. از جمله این عقاید، حلول است که برای تأیید آن به متمثل شدن جبرئیل یا ظهور شیطان یا جنّ به صورت بشر متوسل می شدند و آن را مؤید ظهور امر روحانی در جسم می خواندند. ایشان قائل به ظهور حق در حضرت [[علی علیه السلام]] و اولادش بودند و تفاوتی بین [[پیامبر اکرم]] صلی الله علیه و آله و حضرت [[علی علیه السلام]] قائل نبودند، مگر اینکه [[پیامبر اکرم]] صلی الله علیه و آله سابق است و حضرت [[علی علیه السلام]] لاحق، مانند دو نوری که یکی بر دیگری پیشی گرفته باشد. <ref> [[دانشنامه جهان اسلام]]، ج10، ص833</ref></div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در [[تلبیس ابلیس]]، آمده است: « اسحاقیه که از [[رافضه]] می باشند، قائلند که سلسله نبوت تا روز قیامت اتصال دارد و هر کس که علم اهل بیت نبی را داشته باشد نبی است». <ref> [[تلبیس ابلیس]]، [[ابن جوزی]]، ص42</ref></div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در [[تلبیس ابلیس]]، آمده است: « اسحاقیه که از [[رافضه]] می باشند، قائلند که سلسله نبوت تا روز قیامت اتصال دارد و هر کس که علم اهل بیت نبی را داشته باشد نبی است». <ref> [[تلبیس ابلیس]]، [[ابن جوزی]]، ص42</ref></div></td></tr>
</table>Adminhttp://www.wikiferaq.org/index.php?title=%D8%A7%D8%B3%D8%AD%D8%A7%D9%82%DB%8C%D9%87_(%D8%A7%D8%B2_%D8%BA%D9%84%D8%A7%D8%A9_%D9%BE%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%86_%D8%A7%D8%B3%D8%AD%D8%A7%D9%82_%D8%A8%D9%86_%D8%B2%DB%8C%D8%AF)&diff=16452&oldid=prevAdmin در ۸ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۰:۰۶2018-05-08T10:06:20Z<p></p>
<table class='diff diff-contentalign-right'>
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<tr style='vertical-align: top;'>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">نسخهٔ ۸ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۰:۰۶</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۲:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۲:</td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از [[غلاة (غلات، غلاة)]].  </div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از [[غلاة (غلات، غلاة)]].  </div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ایشان پیروان [[اسحاق بن زید بن حارث]] می باشند. وی از اصحاب [[عبدالله بن معاویه]] بوده و حضرت [[علی علیه السلام]] را در نبوت با حضرت [[محمد صلی الله علیه و آله]] شریک می دانسته است. اسحاقیه طرفدار [[اباحه]] و <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>اسقاط<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>تکالیف بودند.  </div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ایشان پیروان [[اسحاق بن زید بن حارث]] می باشند. وی از اصحاب [[عبدالله بن معاویه]] بوده و حضرت [[علی علیه السلام]] را در نبوت با حضرت [[محمد صلی الله علیه و آله]] شریک می دانسته است. اسحاقیه طرفدار [[اباحه]] و اسقاط تکالیف بودند.  </div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[احمد بن علی مقریزی]] در میان فرق [[روافض]]، به فرقه ای به نام اسحاقیه اشاره می کند ولی توضیح دیگری نمی دهد. <ref> [[المواعظ و الاعتبار بذکر الخطط و الآثار]]، [[احمد بن علی مقریزی]]، ج2، ص254</ref>  </div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[احمد بن علی مقریزی]] در میان فرق [[روافض]]، به فرقه ای به نام اسحاقیه اشاره می کند ولی توضیح دیگری نمی دهد. <ref> [[المواعظ و الاعتبار بذکر الخطط و الآثار]]، [[احمد بن علی مقریزی]]، ج2، ص254</ref>  </div></td></tr>
</table>Adminhttp://www.wikiferaq.org/index.php?title=%D8%A7%D8%B3%D8%AD%D8%A7%D9%82%DB%8C%D9%87_(%D8%A7%D8%B2_%D8%BA%D9%84%D8%A7%D8%A9_%D9%BE%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%86_%D8%A7%D8%B3%D8%AD%D8%A7%D9%82_%D8%A8%D9%86_%D8%B2%DB%8C%D8%AF)&diff=16451&oldid=prevAdmin در ۸ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۹:۵۵2018-05-08T09:55:43Z<p></p>
<table class='diff diff-contentalign-right'>
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<tr style='vertical-align: top;'>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">نسخهٔ ۸ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۹:۵۵</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۱۲:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۱۲:</td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در [[تلبیس ابلیس]]، آمده است: « اسحاقیه که از [[رافضه]] می باشند، قائلند که سلسله نبوت تا روز قیامت اتصال دارد و هر کس که علم اهل بیت نبی را داشته باشد نبی است». <ref> [[تلبیس ابلیس]]، [[ابن جوزی]]، ص42</ref></div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در [[تلبیس ابلیس]]، آمده است: « اسحاقیه که از [[رافضه]] می باشند، قائلند که سلسله نبوت تا روز قیامت اتصال دارد و هر کس که علم اهل بیت نبی را داشته باشد نبی است». <ref> [[تلبیس ابلیس]]، [[ابن جوزی]]، ص42</ref></div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از مرگ [[ابوهاشم عبدالله بن محمد]] که پسر [[محمد حنفیه]] بود، پیروان وی به دسته های مختلف تقسیم شدند. در میان ایشان برخی معتقد شدند که [[ابوهاشم عبدالله بن محمد]] وصیت کرده است که پس از او [[عبدالله بن معاویه بن جعفر بن ابی طالب]] که مادرش [[ام عون]] نام داشت و دختر [[عون بن عباس بن ابیقه بن حارث بن عبدالمطلب]] بود، امام است. ایشان می گفتند که در زمان مرگ [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]]، [[عبدالله بن معاویه]] خردسال بود و [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]] زعامت وی را به صورت یک راز با [[صالح بن مدرک]] در میان گذاشت، تا پس از آن که وی بلوغ یافت، آن را به وی بازگوید. می گویند که عبدالله بسیار دانا و شجاع و بخشنده بود. در مورد عبدالله گزافه های بسیاری گفته اند. به عنوان مثال گفته اند خداوند نوری است که در وجود [[عبدالله بن معاویه]] حلول کرده است. از جمله کسانی که [[حسن بن موسی نوبختی]] می گوید چنین عقیده ای داشته [[عبدالله بن حارث]] است (که مصنف نام او را [[عبدالله بن عمرو بن حارث کوفی کندی]] ذکر کرده است). [[ابن حارث]] پیروانی داشته که معتقد به امامت [[عبدالله بن معاویه]] و دارای آرای مبالغه آمیز در شأن او بوده اند. ایشان [[حارثیه (از غلاة)|حارثیه]] نامیده می شوند. مرحوم [[محمد جواد مشکور]] معتقد است که [[حارثیه]] عقیده داشته اند روح [[عبدالله بن معاویه]] در بدن [[اسحاق بن زید]] حلول کرده و این عقیده را مستند به [[الملل و النحل]] [[محمد شهرستانی]] می کند، لذا تأکید دارد که [[حارثیه (از غلاة)|حارثیه]] همان اسحاقیه می باشد. [[عبدالله بن معاویه]] پس از مدتی در سال 127 هجری قمری و در اواخر حکومت بنی امیه در [[کوفه]] خروج نموده و ادعای خلافت می نماید. همین امر موجب گرایش تعدادی از مردم [[کوفه]] به وی می شود. [[عبدالله بن عمر بن عبد العزیز]] والی وقت [[کوفه]] با وی می جنگد که این موجب پراکندگی لشکر ابن معاویه می شود. و در نتیجه وی به سوی [[مدائن]] رفته و آنجا را تسخیر می کند. در این سفر [[ابوجعفر منصور]] (خلیفه آینده عباسی) با وی همراه بوده است. عبدالله به نام خود سکه زده و منطقه ای وسیع از [[ایران]] اعم از [[اصفهان]]، [[قم]] و [[نهاوند]] را به زیر سلطه در می آورد. [[ابن هبیره]] امیر [[عراق]] به جنگ وی رفته و وی را شکست می دهد. عبدالله به [[شیراز]] می گریزد و از آنجا عازم [[هرات]] می شود. در آنجا به امر [[ابومسلم خراسانی]] توسط حاکم [[هرات]] خفه می شود. مرگ او را 129 یا 131 هجری قمری دانسته اند. درباره اصحاب [[عبدالله بن معاویه]] چندان تاریخ نگاران دیدگاه مثبتی ندارند. و اطرافیان او را متهمین به [[زندقه]] دانسته اند. به عنوان مثال [[ابن حجر عسقلانی]] می گوید رئیس پلیس وی پیرمردی دهری (ملحد) بود که به خدا ایمان نداشت و در گشت شبانگاهی کسی را نمی دید مگر آن که او را به قتل می رساند.  </div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از مرگ [[ابوهاشم عبدالله بن محمد]] که پسر [[محمد حنفیه]] بود، پیروان وی به دسته های مختلف تقسیم شدند. در میان ایشان برخی معتقد شدند که [[ابوهاشم عبدالله بن محمد]] وصیت کرده است که پس از او [[عبدالله بن معاویه بن جعفر بن ابی طالب]] که مادرش [[ام عون]] نام داشت و دختر [[عون بن عباس بن ابیقه بن حارث بن عبدالمطلب]] بود، امام است. ایشان می گفتند که در زمان مرگ [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]]، [[عبدالله بن معاویه]] خردسال بود و [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]] زعامت وی را به صورت یک راز با [[صالح بن مدرک]] در میان گذاشت، تا پس از آن که وی بلوغ یافت، آن را به وی بازگوید. می گویند که عبدالله بسیار دانا و شجاع و بخشنده بود. در مورد عبدالله گزافه های بسیاری گفته اند. به عنوان مثال گفته اند خداوند نوری است که در وجود [[عبدالله بن معاویه]] حلول کرده است. از جمله کسانی که [[حسن بن موسی نوبختی]] می گوید چنین عقیده ای داشته [[عبدالله بن حارث]] است (که مصنف نام او را [[عبدالله بن عمرو بن حارث کوفی کندی]] ذکر کرده است). [[ابن حارث]] پیروانی داشته که معتقد به امامت [[عبدالله بن معاویه]] و دارای آرای مبالغه آمیز در شأن او بوده اند. ایشان [[حارثیه (از غلاة)|حارثیه]] نامیده می شوند. مرحوم [[محمد جواد مشکور]] معتقد است که [[<ins class="diffchange diffchange-inline">حارثیه (از غلاة)|</ins>حارثیه]] عقیده داشته اند روح [[عبدالله بن معاویه]] در بدن [[اسحاق بن زید]] حلول کرده و این عقیده را مستند به [[الملل و النحل]] [[محمد شهرستانی]] می کند، لذا تأکید دارد که [[حارثیه (از غلاة)|حارثیه]] همان اسحاقیه می باشد. [[عبدالله بن معاویه]] پس از مدتی در سال 127 هجری قمری و در اواخر حکومت بنی امیه در [[کوفه]] خروج نموده و ادعای خلافت می نماید. همین امر موجب گرایش تعدادی از مردم [[کوفه]] به وی می شود. [[عبدالله بن عمر بن عبد العزیز]] والی وقت [[کوفه]] با وی می جنگد که این موجب پراکندگی لشکر ابن معاویه می شود. و در نتیجه وی به سوی [[مدائن]] رفته و آنجا را تسخیر می کند. در این سفر [[ابوجعفر منصور]] (خلیفه آینده عباسی) با وی همراه بوده است. عبدالله به نام خود سکه زده و منطقه ای وسیع از [[ایران]] اعم از [[اصفهان]]، [[قم]] و [[نهاوند]] را به زیر سلطه در می آورد. [[ابن هبیره]] امیر [[عراق]] به جنگ وی رفته و وی را شکست می دهد. عبدالله به [[شیراز]] می گریزد و از آنجا عازم [[هرات]] می شود. در آنجا به امر [[ابومسلم خراسانی]] توسط حاکم [[هرات]] خفه می شود. مرگ او را 129 یا 131 هجری قمری دانسته اند. درباره اصحاب [[عبدالله بن معاویه]] چندان تاریخ نگاران دیدگاه مثبتی ندارند. و اطرافیان او را متهمین به [[زندقه]] دانسته اند. به عنوان مثال [[ابن حجر عسقلانی]] می گوید رئیس پلیس وی پیرمردی دهری (ملحد) بود که به خدا ایمان نداشت و در گشت شبانگاهی کسی را نمی دید مگر آن که او را به قتل می رساند.  </div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از مرگ [[عبدالله بن معاویه]] یاران او به سه دسته تقسیم شدند. گروهی معتقد بودند که وی در یکی از کوه های [[اصفهان]] زنده است و روزی قیام خواهدکرد. گروه دوم نیز او را زنده می دانسته اما معتقد بودند همراه یکی دیگر از بنی هاشم قیام خواهد کرد. و گروه سوم مرگ او را پذیرا شدند. <ref>(رک: حواشی [[محمد جواد مشکور]] بر ترجمه [[فرق الشیعة]]، [[حسن بن موسی نوبختی]]، ص34 / [[فرق الشیعة]]، [[حسن بن موسی نوبختی]]، ص32 تا 34 / [[فرهنگ فِرَق اسلامی]]، [[محمد جواد مشکور]]، ص147 / [[لسان المیزان]]، [[ابن حجر عسقلانی]]، ج4، ص170 / [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص164 / [[الملل و النحل]]، [[محمد شهرستانی]]، ج1، ص131</ref></div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از مرگ [[عبدالله بن معاویه]] یاران او به سه دسته تقسیم شدند. گروهی معتقد بودند که وی در یکی از کوه های [[اصفهان]] زنده است و روزی قیام خواهدکرد. گروه دوم نیز او را زنده می دانسته اما معتقد بودند همراه یکی دیگر از بنی هاشم قیام خواهد کرد. و گروه سوم مرگ او را پذیرا شدند. <ref>(رک: حواشی [[محمد جواد مشکور]] بر ترجمه [[فرق الشیعة]]، [[حسن بن موسی نوبختی]]، ص34 / [[فرق الشیعة]]، [[حسن بن موسی نوبختی]]، ص32 تا 34 / [[فرهنگ فِرَق اسلامی]]، [[محمد جواد مشکور]]، ص147 / [[لسان المیزان]]، [[ابن حجر عسقلانی]]، ج4، ص170 / [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص164 / [[الملل و النحل]]، [[محمد شهرستانی]]، ج1، ص131</ref></div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== پانویس ==</div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== پانویس ==</div></td></tr>
</table>Adminhttp://www.wikiferaq.org/index.php?title=%D8%A7%D8%B3%D8%AD%D8%A7%D9%82%DB%8C%D9%87_(%D8%A7%D8%B2_%D8%BA%D9%84%D8%A7%D8%A9_%D9%BE%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%86_%D8%A7%D8%B3%D8%AD%D8%A7%D9%82_%D8%A8%D9%86_%D8%B2%DB%8C%D8%AF)&diff=16450&oldid=prevAdmin در ۸ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۹:۵۳2018-05-08T09:53:05Z<p></p>
<table class='diff diff-contentalign-right'>
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<tr style='vertical-align: top;'>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">نسخهٔ ۸ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۹:۵۳</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۱۲:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۱۲:</td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در [[تلبیس ابلیس]]، آمده است: « اسحاقیه که از [[رافضه]] می باشند، قائلند که سلسله نبوت تا روز قیامت اتصال دارد و هر کس که علم اهل بیت نبی را داشته باشد نبی است». <ref> [[تلبیس ابلیس]]، [[ابن جوزی]]، ص42</ref></div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در [[تلبیس ابلیس]]، آمده است: « اسحاقیه که از [[رافضه]] می باشند، قائلند که سلسله نبوت تا روز قیامت اتصال دارد و هر کس که علم اهل بیت نبی را داشته باشد نبی است». <ref> [[تلبیس ابلیس]]، [[ابن جوزی]]، ص42</ref></div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از مرگ [[ابوهاشم عبدالله بن محمد]] که پسر [[محمد حنفیه]] بود، پیروان وی به دسته های مختلف تقسیم شدند. در میان ایشان برخی معتقد شدند که [[ابوهاشم عبدالله بن محمد]] وصیت کرده است که پس از او [[عبدالله بن معاویه بن جعفر بن ابی طالب]] که مادرش [[ام عون]] نام داشت و دختر [[عون بن عباس بن ابیقه بن حارث بن عبدالمطلب]] بود، امام است. ایشان می گفتند که در زمان مرگ [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]]، [[عبدالله بن معاویه]] خردسال بود و [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]] زعامت وی را به صورت یک راز با [[صالح بن مدرک]] در میان گذاشت، تا پس از آن که وی بلوغ یافت، آن را به وی بازگوید. می گویند که عبدالله بسیار دانا و شجاع و بخشنده بود. در مورد عبدالله گزافه های بسیاری گفته اند. به عنوان مثال گفته اند خداوند نوری است که در وجود [[عبدالله بن معاویه]] حلول کرده است. از جمله کسانی که [[حسن بن موسی نوبختی]] می گوید چنین عقیده ای داشته [[عبدالله بن حارث]] است (که مصنف نام او را [[عبدالله بن عمرو بن حارث کوفی کندی]] ذکر کرده است). [[ابن حارث]] پیروانی داشته که معتقد به امامت [[عبدالله بن معاویه]] و دارای آرای مبالغه آمیز در شأن او بوده اند. ایشان [[حارثیه]] نامیده می شوند. مرحوم [[محمد جواد مشکور]] معتقد است که [[حارثیه]] عقیده داشته اند روح [[عبدالله بن معاویه]] در بدن [[اسحاق بن زید]] حلول کرده و این عقیده را مستند به [[الملل و النحل]] [[محمد شهرستانی]] می کند، لذا تأکید دارد که [[حارثیه]] همان اسحاقیه می باشد. [[عبدالله بن معاویه]] پس از مدتی در سال 127 هجری قمری و در اواخر حکومت بنی امیه در [[کوفه]] خروج نموده و ادعای خلافت می نماید. همین امر موجب گرایش تعدادی از مردم [[کوفه]] به وی می شود. [[عبدالله بن عمر بن عبد العزیز]] والی وقت [[کوفه]] با وی می جنگد که این موجب پراکندگی لشکر ابن معاویه می شود. و در نتیجه وی به سوی [[مدائن]] رفته و آنجا را تسخیر می کند. در این سفر [[ابوجعفر منصور]] (خلیفه آینده عباسی) با وی همراه بوده است. عبدالله به نام خود سکه زده و منطقه ای وسیع از [[ایران]] اعم از [[اصفهان]]، [[قم]] و [[نهاوند]] را به زیر سلطه در می آورد. [[ابن هبیره]] امیر [[عراق]] به جنگ وی رفته و وی را شکست می دهد. عبدالله به [[شیراز]] می گریزد و از آنجا عازم [[هرات]] می شود. در آنجا به امر [[ابومسلم خراسانی]] توسط حاکم [[هرات]] خفه می شود. مرگ او را 129 یا 131 هجری قمری دانسته اند. درباره اصحاب [[عبدالله بن معاویه]] چندان تاریخ نگاران دیدگاه مثبتی ندارند. و اطرافیان او را متهمین به [[زندقه]] دانسته اند. به عنوان مثال [[ابن حجر عسقلانی]] می گوید رئیس پلیس وی پیرمردی دهری (ملحد) بود که به خدا ایمان نداشت و در گشت شبانگاهی کسی را نمی دید مگر آن که او را به قتل می رساند.  </div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از مرگ [[ابوهاشم عبدالله بن محمد]] که پسر [[محمد حنفیه]] بود، پیروان وی به دسته های مختلف تقسیم شدند. در میان ایشان برخی معتقد شدند که [[ابوهاشم عبدالله بن محمد]] وصیت کرده است که پس از او [[عبدالله بن معاویه بن جعفر بن ابی طالب]] که مادرش [[ام عون]] نام داشت و دختر [[عون بن عباس بن ابیقه بن حارث بن عبدالمطلب]] بود، امام است. ایشان می گفتند که در زمان مرگ [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]]، [[عبدالله بن معاویه]] خردسال بود و [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]] زعامت وی را به صورت یک راز با [[صالح بن مدرک]] در میان گذاشت، تا پس از آن که وی بلوغ یافت، آن را به وی بازگوید. می گویند که عبدالله بسیار دانا و شجاع و بخشنده بود. در مورد عبدالله گزافه های بسیاری گفته اند. به عنوان مثال گفته اند خداوند نوری است که در وجود [[عبدالله بن معاویه]] حلول کرده است. از جمله کسانی که [[حسن بن موسی نوبختی]] می گوید چنین عقیده ای داشته [[عبدالله بن حارث]] است (که مصنف نام او را [[عبدالله بن عمرو بن حارث کوفی کندی]] ذکر کرده است). [[ابن حارث]] پیروانی داشته که معتقد به امامت [[عبدالله بن معاویه]] و دارای آرای مبالغه آمیز در شأن او بوده اند. ایشان [[<ins class="diffchange diffchange-inline">حارثیه (از غلاة)|</ins>حارثیه]] نامیده می شوند. مرحوم [[محمد جواد مشکور]] معتقد است که [[حارثیه]] عقیده داشته اند روح [[عبدالله بن معاویه]] در بدن [[اسحاق بن زید]] حلول کرده و این عقیده را مستند به [[الملل و النحل]] [[محمد شهرستانی]] می کند، لذا تأکید دارد که [[<ins class="diffchange diffchange-inline">حارثیه (از غلاة)|</ins>حارثیه]] همان اسحاقیه می باشد. [[عبدالله بن معاویه]] پس از مدتی در سال 127 هجری قمری و در اواخر حکومت بنی امیه در [[کوفه]] خروج نموده و ادعای خلافت می نماید. همین امر موجب گرایش تعدادی از مردم [[کوفه]] به وی می شود. [[عبدالله بن عمر بن عبد العزیز]] والی وقت [[کوفه]] با وی می جنگد که این موجب پراکندگی لشکر ابن معاویه می شود. و در نتیجه وی به سوی [[مدائن]] رفته و آنجا را تسخیر می کند. در این سفر [[ابوجعفر منصور]] (خلیفه آینده عباسی) با وی همراه بوده است. عبدالله به نام خود سکه زده و منطقه ای وسیع از [[ایران]] اعم از [[اصفهان]]، [[قم]] و [[نهاوند]] را به زیر سلطه در می آورد. [[ابن هبیره]] امیر [[عراق]] به جنگ وی رفته و وی را شکست می دهد. عبدالله به [[شیراز]] می گریزد و از آنجا عازم [[هرات]] می شود. در آنجا به امر [[ابومسلم خراسانی]] توسط حاکم [[هرات]] خفه می شود. مرگ او را 129 یا 131 هجری قمری دانسته اند. درباره اصحاب [[عبدالله بن معاویه]] چندان تاریخ نگاران دیدگاه مثبتی ندارند. و اطرافیان او را متهمین به [[زندقه]] دانسته اند. به عنوان مثال [[ابن حجر عسقلانی]] می گوید رئیس پلیس وی پیرمردی دهری (ملحد) بود که به خدا ایمان نداشت و در گشت شبانگاهی کسی را نمی دید مگر آن که او را به قتل می رساند.  </div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از مرگ [[عبدالله بن معاویه]] یاران او به سه دسته تقسیم شدند. گروهی معتقد بودند که وی در یکی از کوه های [[اصفهان]] زنده است و روزی قیام خواهدکرد. گروه دوم نیز او را زنده می دانسته اما معتقد بودند همراه یکی دیگر از بنی هاشم قیام خواهد کرد. و گروه سوم مرگ او را پذیرا شدند. <ref>(رک: حواشی [[محمد جواد مشکور]] بر ترجمه [[فرق الشیعة]]، [[حسن بن موسی نوبختی]]، ص34 / [[فرق الشیعة]]، [[حسن بن موسی نوبختی]]، ص32 تا 34 / [[فرهنگ فِرَق اسلامی]]، [[محمد جواد مشکور]]، ص147 / [[لسان المیزان]]، [[ابن حجر عسقلانی]]، ج4، ص170 / [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص164 / [[الملل و النحل]]، [[محمد شهرستانی]]، ج1، ص131</ref></div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از مرگ [[عبدالله بن معاویه]] یاران او به سه دسته تقسیم شدند. گروهی معتقد بودند که وی در یکی از کوه های [[اصفهان]] زنده است و روزی قیام خواهدکرد. گروه دوم نیز او را زنده می دانسته اما معتقد بودند همراه یکی دیگر از بنی هاشم قیام خواهد کرد. و گروه سوم مرگ او را پذیرا شدند. <ref>(رک: حواشی [[محمد جواد مشکور]] بر ترجمه [[فرق الشیعة]]، [[حسن بن موسی نوبختی]]، ص34 / [[فرق الشیعة]]، [[حسن بن موسی نوبختی]]، ص32 تا 34 / [[فرهنگ فِرَق اسلامی]]، [[محمد جواد مشکور]]، ص147 / [[لسان المیزان]]، [[ابن حجر عسقلانی]]، ج4، ص170 / [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص164 / [[الملل و النحل]]، [[محمد شهرستانی]]، ج1، ص131</ref></div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== پانویس ==</div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== پانویس ==</div></td></tr>
</table>Adminhttp://www.wikiferaq.org/index.php?title=%D8%A7%D8%B3%D8%AD%D8%A7%D9%82%DB%8C%D9%87_(%D8%A7%D8%B2_%D8%BA%D9%84%D8%A7%D8%A9_%D9%BE%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%86_%D8%A7%D8%B3%D8%AD%D8%A7%D9%82_%D8%A8%D9%86_%D8%B2%DB%8C%D8%AF)&diff=16449&oldid=prevAdmin در ۸ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۹:۵۰2018-05-08T09:50:02Z<p></p>
<table class='diff diff-contentalign-right'>
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<tr style='vertical-align: top;'>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">نسخهٔ ۸ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۹:۵۰</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۱۲:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۱۲:</td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در [[تلبیس ابلیس]]، آمده است: « اسحاقیه که از [[رافضه]] می باشند، قائلند که سلسله نبوت تا روز قیامت اتصال دارد و هر کس که علم اهل بیت نبی را داشته باشد نبی است». <ref> [[تلبیس ابلیس]]، [[ابن جوزی]]، ص42</ref></div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در [[تلبیس ابلیس]]، آمده است: « اسحاقیه که از [[رافضه]] می باشند، قائلند که سلسله نبوت تا روز قیامت اتصال دارد و هر کس که علم اهل بیت نبی را داشته باشد نبی است». <ref> [[تلبیس ابلیس]]، [[ابن جوزی]]، ص42</ref></div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از مرگ [[ابوهاشم عبدالله بن محمد]] که پسر [[محمد حنفیه]] بود، پیروان وی به دسته های مختلف تقسیم شدند. در میان ایشان برخی معتقد شدند که [[ابوهاشم عبدالله بن محمد]] وصیت کرده است که پس از او [[عبدالله بن معاویه بن جعفر بن ابی طالب]] که مادرش [[ام عون]] نام داشت و دختر [[عون بن عباس بن ابیقه بن حارث بن عبدالمطلب]] بود، امام است. ایشان می گفتند که در زمان مرگ [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]]، [[عبدالله بن معاویه]] خردسال بود و [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]] زعامت وی را به صورت یک راز با [[صالح بن مدرک]] در میان گذاشت، تا پس از آن که وی بلوغ یافت، آن را به وی بازگوید. می گویند که عبدالله بسیار دانا و شجاع و بخشنده بود. در مورد عبدالله گزافه های بسیاری گفته اند. به عنوان مثال گفته اند خداوند نوری است که در وجود [[عبدالله بن معاویه]] حلول کرده است. از جمله کسانی که [[حسن بن موسی نوبختی]] می گوید چنین عقیده ای داشته [[عبدالله بن حارث]] است (که مصنف نام او را [[عبدالله بن عمرو بن حارث کوفی کندی]] ذکر کرده است). [[ابن حارث]] پیروانی داشته که معتقد به امامت [[عبدالله بن معاویه]] و دارای آرای مبالغه آمیز در شأن او بوده اند. ایشان [[حارثیه]] نامیده می شوند. مرحوم [[محمد جواد مشکور]] معتقد است که [[حارثیه]] عقیده داشته اند روح [[عبدالله بن معاویه]] در بدن [[اسحاق بن زید]] حلول کرده و این عقیده را مستند به [[الملل و النحل]] [[محمد شهرستانی]] می کند، لذا تأکید دارد که [[حارثیه]] همان اسحاقیه می باشد. [[عبدالله بن معاویه]] پس از مدتی در سال 127 هجری قمری و در اواخر حکومت بنی امیه در [[کوفه]] خروج نموده و ادعای خلافت می نماید. همین امر موجب گرایش تعدادی از مردم [[کوفه]] به وی می شود. [[عبدالله بن عمر بن عبد العزیز]] والی وقت [[کوفه]] با وی می جنگد که این موجب پراکندگی لشکر ابن معاویه می شود. و در نتیجه وی به سوی [[مدائن]] رفته و آنجا را تسخیر می کند. در این سفر [[ابوجعفر منصور]] (خلیفه آینده عباسی) با وی همراه بوده است. عبدالله به نام خود سکه زده و منطقه ای وسیع از [[ایران]] اعم از [[اصفهان]]، [[قم]] و [[نهاوند]] را به زیر سلطه در می آورد. ابن هبیره امیر [[عراق]] به جنگ وی رفته و وی را شکست می دهد. عبدالله به [[شیراز]] می گریزد و از آنجا عازم [[هرات]] می شود. در آنجا به امر [[ابومسلم خراسانی]] توسط حاکم [[هرات]] خفه می شود. مرگ او را 129 یا 131 هجری قمری دانسته اند. درباره اصحاب [[عبدالله بن معاویه]] چندان تاریخ نگاران دیدگاه مثبتی ندارند. و اطرافیان او را متهمین به [[زندقه]] دانسته اند. به عنوان مثال [[ابن حجر عسقلانی]] می گوید رئیس پلیس وی پیرمردی دهری (ملحد) بود که به خدا ایمان نداشت و در گشت شبانگاهی کسی را نمی دید مگر آن که او را به قتل می رساند.  </div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از مرگ [[ابوهاشم عبدالله بن محمد]] که پسر [[محمد حنفیه]] بود، پیروان وی به دسته های مختلف تقسیم شدند. در میان ایشان برخی معتقد شدند که [[ابوهاشم عبدالله بن محمد]] وصیت کرده است که پس از او [[عبدالله بن معاویه بن جعفر بن ابی طالب]] که مادرش [[ام عون]] نام داشت و دختر [[عون بن عباس بن ابیقه بن حارث بن عبدالمطلب]] بود، امام است. ایشان می گفتند که در زمان مرگ [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]]، [[عبدالله بن معاویه]] خردسال بود و [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]] زعامت وی را به صورت یک راز با [[صالح بن مدرک]] در میان گذاشت، تا پس از آن که وی بلوغ یافت، آن را به وی بازگوید. می گویند که عبدالله بسیار دانا و شجاع و بخشنده بود. در مورد عبدالله گزافه های بسیاری گفته اند. به عنوان مثال گفته اند خداوند نوری است که در وجود [[عبدالله بن معاویه]] حلول کرده است. از جمله کسانی که [[حسن بن موسی نوبختی]] می گوید چنین عقیده ای داشته [[عبدالله بن حارث]] است (که مصنف نام او را [[عبدالله بن عمرو بن حارث کوفی کندی]] ذکر کرده است). [[ابن حارث]] پیروانی داشته که معتقد به امامت [[عبدالله بن معاویه]] و دارای آرای مبالغه آمیز در شأن او بوده اند. ایشان [[حارثیه]] نامیده می شوند. مرحوم [[محمد جواد مشکور]] معتقد است که [[حارثیه]] عقیده داشته اند روح [[عبدالله بن معاویه]] در بدن [[اسحاق بن زید]] حلول کرده و این عقیده را مستند به [[الملل و النحل]] [[محمد شهرستانی]] می کند، لذا تأکید دارد که [[حارثیه]] همان اسحاقیه می باشد. [[عبدالله بن معاویه]] پس از مدتی در سال 127 هجری قمری و در اواخر حکومت بنی امیه در [[کوفه]] خروج نموده و ادعای خلافت می نماید. همین امر موجب گرایش تعدادی از مردم [[کوفه]] به وی می شود. [[عبدالله بن عمر بن عبد العزیز]] والی وقت [[کوفه]] با وی می جنگد که این موجب پراکندگی لشکر ابن معاویه می شود. و در نتیجه وی به سوی [[مدائن]] رفته و آنجا را تسخیر می کند. در این سفر [[ابوجعفر منصور]] (خلیفه آینده عباسی) با وی همراه بوده است. عبدالله به نام خود سکه زده و منطقه ای وسیع از [[ایران]] اعم از [[اصفهان]]، [[قم]] و [[نهاوند]] را به زیر سلطه در می آورد. <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>ابن هبیره<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>امیر [[عراق]] به جنگ وی رفته و وی را شکست می دهد. عبدالله به [[شیراز]] می گریزد و از آنجا عازم [[هرات]] می شود. در آنجا به امر [[ابومسلم خراسانی]] توسط حاکم [[هرات]] خفه می شود. مرگ او را 129 یا 131 هجری قمری دانسته اند. درباره اصحاب [[عبدالله بن معاویه]] چندان تاریخ نگاران دیدگاه مثبتی ندارند. و اطرافیان او را متهمین به [[زندقه]] دانسته اند. به عنوان مثال [[ابن حجر عسقلانی]] می گوید رئیس پلیس وی پیرمردی دهری (ملحد) بود که به خدا ایمان نداشت و در گشت شبانگاهی کسی را نمی دید مگر آن که او را به قتل می رساند.  </div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از مرگ [[عبدالله بن معاویه]] یاران او به سه دسته تقسیم شدند. گروهی معتقد بودند که وی در یکی از کوه های [[اصفهان]] زنده است و روزی قیام خواهدکرد. گروه دوم نیز او را زنده می دانسته اما معتقد بودند همراه یکی دیگر از بنی هاشم قیام خواهد کرد. و گروه سوم مرگ او را پذیرا شدند. <ref>(رک: حواشی [[محمد جواد مشکور]] بر ترجمه [[فرق الشیعة]]، [[حسن بن موسی نوبختی]]، ص34 / [[فرق الشیعة]]، [[حسن بن موسی نوبختی]]، ص32 تا 34 / [[فرهنگ فِرَق اسلامی]]، [[محمد جواد مشکور]]، ص147 / [[لسان المیزان]]، [[ابن حجر عسقلانی]]، ج4، ص170 / [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص164 / [[الملل و النحل]]، [[محمد شهرستانی]]، ج1، ص131</ref></div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از مرگ [[عبدالله بن معاویه]] یاران او به سه دسته تقسیم شدند. گروهی معتقد بودند که وی در یکی از کوه های [[اصفهان]] زنده است و روزی قیام خواهدکرد. گروه دوم نیز او را زنده می دانسته اما معتقد بودند همراه یکی دیگر از بنی هاشم قیام خواهد کرد. و گروه سوم مرگ او را پذیرا شدند. <ref>(رک: حواشی [[محمد جواد مشکور]] بر ترجمه [[فرق الشیعة]]، [[حسن بن موسی نوبختی]]، ص34 / [[فرق الشیعة]]، [[حسن بن موسی نوبختی]]، ص32 تا 34 / [[فرهنگ فِرَق اسلامی]]، [[محمد جواد مشکور]]، ص147 / [[لسان المیزان]]، [[ابن حجر عسقلانی]]، ج4، ص170 / [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص164 / [[الملل و النحل]]، [[محمد شهرستانی]]، ج1، ص131</ref></div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== پانویس ==</div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== پانویس ==</div></td></tr>
</table>Adminhttp://www.wikiferaq.org/index.php?title=%D8%A7%D8%B3%D8%AD%D8%A7%D9%82%DB%8C%D9%87_(%D8%A7%D8%B2_%D8%BA%D9%84%D8%A7%D8%A9_%D9%BE%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%86_%D8%A7%D8%B3%D8%AD%D8%A7%D9%82_%D8%A8%D9%86_%D8%B2%DB%8C%D8%AF)&diff=16447&oldid=prevAdmin در ۸ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۹:۴۳2018-05-08T09:43:49Z<p></p>
<table class='diff diff-contentalign-right'>
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<tr style='vertical-align: top;'>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">نسخهٔ ۸ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۹:۴۳</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۱۲:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۱۲:</td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در [[تلبیس ابلیس]]، آمده است: « اسحاقیه که از [[رافضه]] می باشند، قائلند که سلسله نبوت تا روز قیامت اتصال دارد و هر کس که علم اهل بیت نبی را داشته باشد نبی است». <ref> [[تلبیس ابلیس]]، [[ابن جوزی]]، ص42</ref></div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در [[تلبیس ابلیس]]، آمده است: « اسحاقیه که از [[رافضه]] می باشند، قائلند که سلسله نبوت تا روز قیامت اتصال دارد و هر کس که علم اهل بیت نبی را داشته باشد نبی است». <ref> [[تلبیس ابلیس]]، [[ابن جوزی]]، ص42</ref></div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از مرگ [[ابوهاشم عبدالله بن محمد]] که پسر [[محمد حنفیه]] بود، پیروان وی به دسته های مختلف تقسیم شدند. در میان ایشان برخی معتقد شدند که [[ابوهاشم عبدالله بن محمد]] وصیت کرده است که پس از او [[عبدالله بن معاویه بن جعفر بن ابی طالب]] که مادرش [[ام عون]] نام داشت و دختر [[عون بن عباس بن ابیقه بن حارث بن عبدالمطلب]] بود، امام است. ایشان می گفتند که در زمان مرگ [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]]، [[عبدالله بن معاویه]] خردسال بود و [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]] زعامت وی را به صورت یک راز با صالح بن مدرک در میان گذاشت، تا پس از آن که وی بلوغ یافت، آن را به وی بازگوید. می گویند که عبدالله بسیار دانا و شجاع و بخشنده بود. در مورد عبدالله گزافه های بسیاری گفته اند. به عنوان مثال گفته اند خداوند نوری است که در وجود [[عبدالله بن معاویه]] حلول کرده است. از جمله کسانی که [[حسن بن موسی نوبختی]] می گوید چنین عقیده ای داشته عبدالله بن حارث است (که مصنف نام او را عبدالله بن عمرو بن حارث کوفی کندی ذکر کرده است). ابن حارث پیروانی داشته که معتقد به امامت [[عبدالله بن معاویه]] و دارای آرای مبالغه آمیز در شأن او بوده اند. ایشان [[حارثیه]] نامیده می شوند. مرحوم [[محمد جواد مشکور]] معتقد است که [[حارثیه]] عقیده داشته اند روح [[عبدالله بن معاویه]] در بدن اسحاق بن زید حلول کرده و این عقیده را مستند به الملل و النحل [[محمد شهرستانی]] می کند، لذا تأکید دارد که [[حارثیه]] همان <del class="diffchange diffchange-inline">[[</del>اسحاقیه<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>می باشد. [[عبدالله بن معاویه]] پس از مدتی در سال 127 هجری قمری و در اواخر حکومت بنی امیه در [[کوفه]] خروج نموده و ادعای خلافت می نماید. همین امر موجب گرایش تعدادی از مردم [[کوفه]] به وی می شود. عبدالله بن عمر بن عبد العزیز والی وقت [[کوفه]] با وی می جنگد که این موجب پراکندگی لشکر ابن معاویه می شود. و در نتیجه وی به سوی [[مدائن]] رفته و آنجا را تسخیر می کند. در این سفر ابوجعفر منصور (خلیفه آینده عباسی) با وی همراه بوده است. عبدالله به نام خود سکه زده و منطقه ای وسیع از [[ایران]] اعم از [[اصفهان]]، [[قم]] و [[نهاوند]] را به زیر سلطه در می آورد. ابن هبیره امیر [[عراق]] به جنگ وی رفته و وی را شکست می دهد. عبدالله به [[شیراز]] می گریزد و از آنجا عازم [[هرات]] می شود. در آنجا به امر [[ابومسلم خراسانی]] توسط حاکم [[هرات]] خفه می شود. مرگ او را 129 یا 131 هجری قمری دانسته اند. درباره اصحاب [[عبدالله بن معاویه]] چندان تاریخ نگاران دیدگاه مثبتی ندارند. و اطرافیان او را متهمین به [[زندقه]] دانسته اند. به عنوان مثال [[ابن حجر عسقلانی]] می گوید رئیس پلیس وی پیرمردی دهری (ملحد) بود که به خدا ایمان نداشت و در گشت شبانگاهی کسی را نمی دید مگر آن که او را به قتل می رساند.  </div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از مرگ [[ابوهاشم عبدالله بن محمد]] که پسر [[محمد حنفیه]] بود، پیروان وی به دسته های مختلف تقسیم شدند. در میان ایشان برخی معتقد شدند که [[ابوهاشم عبدالله بن محمد]] وصیت کرده است که پس از او [[عبدالله بن معاویه بن جعفر بن ابی طالب]] که مادرش [[ام عون]] نام داشت و دختر [[عون بن عباس بن ابیقه بن حارث بن عبدالمطلب]] بود، امام است. ایشان می گفتند که در زمان مرگ [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]]، [[عبدالله بن معاویه]] خردسال بود و [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]] زعامت وی را به صورت یک راز با <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>صالح بن مدرک<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>در میان گذاشت، تا پس از آن که وی بلوغ یافت، آن را به وی بازگوید. می گویند که عبدالله بسیار دانا و شجاع و بخشنده بود. در مورد عبدالله گزافه های بسیاری گفته اند. به عنوان مثال گفته اند خداوند نوری است که در وجود [[عبدالله بن معاویه]] حلول کرده است. از جمله کسانی که [[حسن بن موسی نوبختی]] می گوید چنین عقیده ای داشته <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>عبدالله بن حارث<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>است (که مصنف نام او را <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>عبدالله بن عمرو بن حارث کوفی کندی<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>ذکر کرده است). <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>ابن حارث<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>پیروانی داشته که معتقد به امامت [[عبدالله بن معاویه]] و دارای آرای مبالغه آمیز در شأن او بوده اند. ایشان [[حارثیه]] نامیده می شوند. مرحوم [[محمد جواد مشکور]] معتقد است که [[حارثیه]] عقیده داشته اند روح [[عبدالله بن معاویه]] در بدن <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>اسحاق بن زید<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>حلول کرده و این عقیده را مستند به <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>الملل و النحل<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>[[محمد شهرستانی]] می کند، لذا تأکید دارد که [[حارثیه]] همان اسحاقیه می باشد. [[عبدالله بن معاویه]] پس از مدتی در سال 127 هجری قمری و در اواخر حکومت بنی امیه در [[کوفه]] خروج نموده و ادعای خلافت می نماید. همین امر موجب گرایش تعدادی از مردم [[کوفه]] به وی می شود. <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>عبدالله بن عمر بن عبد العزیز<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>والی وقت [[کوفه]] با وی می جنگد که این موجب پراکندگی لشکر ابن معاویه می شود. و در نتیجه وی به سوی [[مدائن]] رفته و آنجا را تسخیر می کند. در این سفر <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>ابوجعفر منصور<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>(خلیفه آینده عباسی) با وی همراه بوده است. عبدالله به نام خود سکه زده و منطقه ای وسیع از [[ایران]] اعم از [[اصفهان]]، [[قم]] و [[نهاوند]] را به زیر سلطه در می آورد. ابن هبیره امیر [[عراق]] به جنگ وی رفته و وی را شکست می دهد. عبدالله به [[شیراز]] می گریزد و از آنجا عازم [[هرات]] می شود. در آنجا به امر [[ابومسلم خراسانی]] توسط حاکم [[هرات]] خفه می شود. مرگ او را 129 یا 131 هجری قمری دانسته اند. درباره اصحاب [[عبدالله بن معاویه]] چندان تاریخ نگاران دیدگاه مثبتی ندارند. و اطرافیان او را متهمین به [[زندقه]] دانسته اند. به عنوان مثال [[ابن حجر عسقلانی]] می گوید رئیس پلیس وی پیرمردی دهری (ملحد) بود که به خدا ایمان نداشت و در گشت شبانگاهی کسی را نمی دید مگر آن که او را به قتل می رساند.  </div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از مرگ [[عبدالله بن معاویه]] یاران او به سه دسته تقسیم شدند. گروهی معتقد بودند که وی در یکی از کوه های [[اصفهان]] زنده است و روزی قیام خواهدکرد. گروه دوم نیز او را زنده می دانسته اما معتقد بودند همراه یکی دیگر از بنی هاشم قیام خواهد کرد. و گروه سوم مرگ او را پذیرا شدند. <ref>(رک: حواشی [[محمد جواد مشکور]] بر ترجمه [[فرق الشیعة]]، [[حسن بن موسی نوبختی]]، ص34 / [[فرق الشیعة]]، [[حسن بن موسی نوبختی]]، ص32 تا 34 / [[فرهنگ فِرَق اسلامی]]، [[محمد جواد مشکور]]، ص147 / [[لسان المیزان]]، [[ابن حجر عسقلانی]]، ج4، ص170 / [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص164 / [[الملل و النحل]]، [[محمد شهرستانی]]، ج1، ص131</ref></div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از مرگ [[عبدالله بن معاویه]] یاران او به سه دسته تقسیم شدند. گروهی معتقد بودند که وی در یکی از کوه های [[اصفهان]] زنده است و روزی قیام خواهدکرد. گروه دوم نیز او را زنده می دانسته اما معتقد بودند همراه یکی دیگر از بنی هاشم قیام خواهد کرد. و گروه سوم مرگ او را پذیرا شدند. <ref>(رک: حواشی [[محمد جواد مشکور]] بر ترجمه [[فرق الشیعة]]، [[حسن بن موسی نوبختی]]، ص34 / [[فرق الشیعة]]، [[حسن بن موسی نوبختی]]، ص32 تا 34 / [[فرهنگ فِرَق اسلامی]]، [[محمد جواد مشکور]]، ص147 / [[لسان المیزان]]، [[ابن حجر عسقلانی]]، ج4، ص170 / [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص164 / [[الملل و النحل]]، [[محمد شهرستانی]]، ج1، ص131</ref></div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== پانویس ==</div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== پانویس ==</div></td></tr>
</table>Adminhttp://www.wikiferaq.org/index.php?title=%D8%A7%D8%B3%D8%AD%D8%A7%D9%82%DB%8C%D9%87_(%D8%A7%D8%B2_%D8%BA%D9%84%D8%A7%D8%A9_%D9%BE%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%86_%D8%A7%D8%B3%D8%AD%D8%A7%D9%82_%D8%A8%D9%86_%D8%B2%DB%8C%D8%AF)&diff=16446&oldid=prevAdmin در ۸ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۸:۲۷2018-05-08T08:27:04Z<p></p>
<table class='diff diff-contentalign-right'>
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<tr style='vertical-align: top;'>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">نسخهٔ ۸ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۸:۲۷</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۱۲:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۱۲:</td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در [[تلبیس ابلیس]]، آمده است: « اسحاقیه که از [[رافضه]] می باشند، قائلند که سلسله نبوت تا روز قیامت اتصال دارد و هر کس که علم اهل بیت نبی را داشته باشد نبی است». <ref> [[تلبیس ابلیس]]، [[ابن جوزی]]، ص42</ref></div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در [[تلبیس ابلیس]]، آمده است: « اسحاقیه که از [[رافضه]] می باشند، قائلند که سلسله نبوت تا روز قیامت اتصال دارد و هر کس که علم اهل بیت نبی را داشته باشد نبی است». <ref> [[تلبیس ابلیس]]، [[ابن جوزی]]، ص42</ref></div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از مرگ [[ابوهاشم عبدالله بن محمد]] که پسر [[محمد حنفیه]] بود، پیروان وی به دسته های مختلف تقسیم شدند. در میان ایشان برخی معتقد شدند که [[ابوهاشم بن محمد <del class="diffchange diffchange-inline">بن حنفیه|ابوهاشم</del>]] <del class="diffchange diffchange-inline">عبدالله بن محمد </del>وصیت کرده است که پس از او [[عبدالله بن معاویه<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>بن جعفر بن ابی طالب که مادرش ام عون نام داشت و دختر عون بن عباس بن ابیقه بن حارث بن عبدالمطلب بود، امام است. ایشان می گفتند که در زمان مرگ [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]]، [[عبدالله بن معاویه]] خردسال بود و [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]] زعامت وی را به صورت یک راز با صالح بن مدرک در میان گذاشت، تا پس از آن که وی بلوغ یافت، آن را به وی بازگوید. می گویند که عبدالله بسیار دانا و شجاع و بخشنده بود. در مورد عبدالله گزافه های بسیاری گفته اند. به عنوان مثال گفته اند خداوند نوری است که در وجود [[عبدالله بن معاویه]] حلول کرده است. از جمله کسانی که [[حسن بن موسی نوبختی]] می گوید چنین عقیده ای داشته عبدالله بن حارث است (که مصنف نام او را عبدالله بن عمرو بن حارث کوفی کندی ذکر کرده است). ابن حارث پیروانی داشته که معتقد به امامت [[عبدالله بن معاویه]] و دارای آرای مبالغه آمیز در شأن او بوده اند. ایشان [[حارثیه]] نامیده می شوند. مرحوم [[محمد جواد مشکور]] معتقد است که [[حارثیه]] عقیده داشته اند روح [[عبدالله بن معاویه]] در بدن اسحاق بن زید حلول کرده و این عقیده را مستند به الملل و النحل [[محمد شهرستانی]] می کند، لذا تأکید دارد که [[حارثیه]] همان [[اسحاقیه]] می باشد. [[عبدالله بن معاویه]] پس از مدتی در سال 127 هجری قمری و در اواخر حکومت بنی امیه در [[کوفه]] خروج نموده و ادعای خلافت می نماید. همین امر موجب گرایش تعدادی از مردم [[کوفه]] به وی می شود. عبدالله بن عمر بن عبد العزیز والی وقت [[کوفه]] با وی می جنگد که این موجب پراکندگی لشکر ابن معاویه می شود. و در نتیجه وی به سوی [[مدائن]] رفته و آنجا را تسخیر می کند. در این سفر ابوجعفر منصور (خلیفه آینده عباسی) با وی همراه بوده است. عبدالله به نام خود سکه زده و منطقه ای وسیع از [[ایران]] اعم از [[اصفهان]]، [[قم]] و [[نهاوند]] را به زیر سلطه در می آورد. ابن هبیره امیر [[عراق]] به جنگ وی رفته و وی را شکست می دهد. عبدالله به [[شیراز]] می گریزد و از آنجا عازم [[هرات]] می شود. در آنجا به امر [[ابومسلم خراسانی]] توسط حاکم [[هرات]] خفه می شود. مرگ او را 129 یا 131 هجری قمری دانسته اند. درباره اصحاب [[عبدالله بن معاویه]] چندان تاریخ نگاران دیدگاه مثبتی ندارند. و اطرافیان او را متهمین به [[زندقه]] دانسته اند. به عنوان مثال [[ابن حجر عسقلانی]] می گوید رئیس پلیس وی پیرمردی دهری (ملحد) بود که به خدا ایمان نداشت و در گشت شبانگاهی کسی را نمی دید مگر آن که او را به قتل می رساند.  </div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از مرگ [[ابوهاشم عبدالله بن محمد]] که پسر [[محمد حنفیه]] بود، پیروان وی به دسته های مختلف تقسیم شدند. در میان ایشان برخی معتقد شدند که [[ابوهاشم <ins class="diffchange diffchange-inline">عبدالله </ins>بن محمد]] وصیت کرده است که پس از او [[عبدالله بن معاویه بن جعفر بن ابی طالب<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>که مادرش <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>ام عون<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>نام داشت و دختر <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>عون بن عباس بن ابیقه بن حارث بن عبدالمطلب<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>بود، امام است. ایشان می گفتند که در زمان مرگ [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]]، [[عبدالله بن معاویه]] خردسال بود و [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]] زعامت وی را به صورت یک راز با صالح بن مدرک در میان گذاشت، تا پس از آن که وی بلوغ یافت، آن را به وی بازگوید. می گویند که عبدالله بسیار دانا و شجاع و بخشنده بود. در مورد عبدالله گزافه های بسیاری گفته اند. به عنوان مثال گفته اند خداوند نوری است که در وجود [[عبدالله بن معاویه]] حلول کرده است. از جمله کسانی که [[حسن بن موسی نوبختی]] می گوید چنین عقیده ای داشته عبدالله بن حارث است (که مصنف نام او را عبدالله بن عمرو بن حارث کوفی کندی ذکر کرده است). ابن حارث پیروانی داشته که معتقد به امامت [[عبدالله بن معاویه]] و دارای آرای مبالغه آمیز در شأن او بوده اند. ایشان [[حارثیه]] نامیده می شوند. مرحوم [[محمد جواد مشکور]] معتقد است که [[حارثیه]] عقیده داشته اند روح [[عبدالله بن معاویه]] در بدن اسحاق بن زید حلول کرده و این عقیده را مستند به الملل و النحل [[محمد شهرستانی]] می کند، لذا تأکید دارد که [[حارثیه]] همان [[اسحاقیه]] می باشد. [[عبدالله بن معاویه]] پس از مدتی در سال 127 هجری قمری و در اواخر حکومت بنی امیه در [[کوفه]] خروج نموده و ادعای خلافت می نماید. همین امر موجب گرایش تعدادی از مردم [[کوفه]] به وی می شود. عبدالله بن عمر بن عبد العزیز والی وقت [[کوفه]] با وی می جنگد که این موجب پراکندگی لشکر ابن معاویه می شود. و در نتیجه وی به سوی [[مدائن]] رفته و آنجا را تسخیر می کند. در این سفر ابوجعفر منصور (خلیفه آینده عباسی) با وی همراه بوده است. عبدالله به نام خود سکه زده و منطقه ای وسیع از [[ایران]] اعم از [[اصفهان]]، [[قم]] و [[نهاوند]] را به زیر سلطه در می آورد. ابن هبیره امیر [[عراق]] به جنگ وی رفته و وی را شکست می دهد. عبدالله به [[شیراز]] می گریزد و از آنجا عازم [[هرات]] می شود. در آنجا به امر [[ابومسلم خراسانی]] توسط حاکم [[هرات]] خفه می شود. مرگ او را 129 یا 131 هجری قمری دانسته اند. درباره اصحاب [[عبدالله بن معاویه]] چندان تاریخ نگاران دیدگاه مثبتی ندارند. و اطرافیان او را متهمین به [[زندقه]] دانسته اند. به عنوان مثال [[ابن حجر عسقلانی]] می گوید رئیس پلیس وی پیرمردی دهری (ملحد) بود که به خدا ایمان نداشت و در گشت شبانگاهی کسی را نمی دید مگر آن که او را به قتل می رساند.  </div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از مرگ [[عبدالله بن معاویه]] یاران او به سه دسته تقسیم شدند. گروهی معتقد بودند که وی در یکی از کوه های [[اصفهان]] زنده است و روزی قیام خواهدکرد. گروه دوم نیز او را زنده می دانسته اما معتقد بودند همراه یکی دیگر از بنی هاشم قیام خواهد کرد. و گروه سوم مرگ او را پذیرا شدند. <ref>(رک: حواشی [[محمد جواد مشکور]] بر ترجمه [[فرق الشیعة]]، [[حسن بن موسی نوبختی]]، ص34 / [[فرق الشیعة]]، [[حسن بن موسی نوبختی]]، ص32 تا 34 / [[فرهنگ فِرَق اسلامی]]، [[محمد جواد مشکور]]، ص147 / [[لسان المیزان]]، [[ابن حجر عسقلانی]]، ج4، ص170 / [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص164 / [[الملل و النحل]]، [[محمد شهرستانی]]، ج1، ص131</ref></div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از مرگ [[عبدالله بن معاویه]] یاران او به سه دسته تقسیم شدند. گروهی معتقد بودند که وی در یکی از کوه های [[اصفهان]] زنده است و روزی قیام خواهدکرد. گروه دوم نیز او را زنده می دانسته اما معتقد بودند همراه یکی دیگر از بنی هاشم قیام خواهد کرد. و گروه سوم مرگ او را پذیرا شدند. <ref>(رک: حواشی [[محمد جواد مشکور]] بر ترجمه [[فرق الشیعة]]، [[حسن بن موسی نوبختی]]، ص34 / [[فرق الشیعة]]، [[حسن بن موسی نوبختی]]، ص32 تا 34 / [[فرهنگ فِرَق اسلامی]]، [[محمد جواد مشکور]]، ص147 / [[لسان المیزان]]، [[ابن حجر عسقلانی]]، ج4، ص170 / [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص164 / [[الملل و النحل]]، [[محمد شهرستانی]]، ج1، ص131</ref></div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== پانویس ==</div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== پانویس ==</div></td></tr>
</table>Adminhttp://www.wikiferaq.org/index.php?title=%D8%A7%D8%B3%D8%AD%D8%A7%D9%82%DB%8C%D9%87_(%D8%A7%D8%B2_%D8%BA%D9%84%D8%A7%D8%A9_%D9%BE%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%86_%D8%A7%D8%B3%D8%AD%D8%A7%D9%82_%D8%A8%D9%86_%D8%B2%DB%8C%D8%AF)&diff=16444&oldid=prevAdmin در ۸ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۸:۱۷2018-05-08T08:17:16Z<p></p>
<table class='diff diff-contentalign-right'>
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<tr style='vertical-align: top;'>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">نسخهٔ ۸ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۸:۱۷</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۱۲:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۱۲:</td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در [[تلبیس ابلیس]]، آمده است: « اسحاقیه که از [[رافضه]] می باشند، قائلند که سلسله نبوت تا روز قیامت اتصال دارد و هر کس که علم اهل بیت نبی را داشته باشد نبی است». <ref> [[تلبیس ابلیس]]، [[ابن جوزی]]، ص42</ref></div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در [[تلبیس ابلیس]]، آمده است: « اسحاقیه که از [[رافضه]] می باشند، قائلند که سلسله نبوت تا روز قیامت اتصال دارد و هر کس که علم اهل بیت نبی را داشته باشد نبی است». <ref> [[تلبیس ابلیس]]، [[ابن جوزی]]، ص42</ref></div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از مرگ [[ابوهاشم بن محمد <del class="diffchange diffchange-inline">بن حنفیه|ابوهاشم</del>]] <del class="diffchange diffchange-inline">عبدالله بن محمد </del>که پسر [[محمد حنفیه]] بود، پیروان وی به دسته های مختلف تقسیم شدند. در میان ایشان برخی معتقد شدند که [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]] عبدالله بن محمد وصیت کرده است که پس از او [[عبدالله بن معاویه]] بن جعفر بن ابی طالب که مادرش ام عون نام داشت و دختر عون بن عباس بن ابیقه بن حارث بن عبدالمطلب بود، امام است. ایشان می گفتند که در زمان مرگ [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]]، [[عبدالله بن معاویه]] خردسال بود و [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]] زعامت وی را به صورت یک راز با صالح بن مدرک در میان گذاشت، تا پس از آن که وی بلوغ یافت، آن را به وی بازگوید. می گویند که عبدالله بسیار دانا و شجاع و بخشنده بود. در مورد عبدالله گزافه های بسیاری گفته اند. به عنوان مثال گفته اند خداوند نوری است که در وجود [[عبدالله بن معاویه]] حلول کرده است. از جمله کسانی که [[حسن بن موسی نوبختی]] می گوید چنین عقیده ای داشته عبدالله بن حارث است (که مصنف نام او را عبدالله بن عمرو بن حارث کوفی کندی ذکر کرده است). ابن حارث پیروانی داشته که معتقد به امامت [[عبدالله بن معاویه]] و دارای آرای مبالغه آمیز در شأن او بوده اند. ایشان [[حارثیه]] نامیده می شوند. مرحوم [[محمد جواد مشکور]] معتقد است که [[حارثیه]] عقیده داشته اند روح [[عبدالله بن معاویه]] در بدن اسحاق بن زید حلول کرده و این عقیده را مستند به الملل و النحل [[محمد شهرستانی]] می کند، لذا تأکید دارد که [[حارثیه]] همان [[اسحاقیه]] می باشد. [[عبدالله بن معاویه]] پس از مدتی در سال 127 هجری قمری و در اواخر حکومت بنی امیه در [[کوفه]] خروج نموده و ادعای خلافت می نماید. همین امر موجب گرایش تعدادی از مردم [[کوفه]] به وی می شود. عبدالله بن عمر بن عبد العزیز والی وقت [[کوفه]] با وی می جنگد که این موجب پراکندگی لشکر ابن معاویه می شود. و در نتیجه وی به سوی [[مدائن]] رفته و آنجا را تسخیر می کند. در این سفر ابوجعفر منصور (خلیفه آینده عباسی) با وی همراه بوده است. عبدالله به نام خود سکه زده و منطقه ای وسیع از [[ایران]] اعم از [[اصفهان]]، [[قم]] و [[نهاوند]] را به زیر سلطه در می آورد. ابن هبیره امیر [[عراق]] به جنگ وی رفته و وی را شکست می دهد. عبدالله به [[شیراز]] می گریزد و از آنجا عازم [[هرات]] می شود. در آنجا به امر [[ابومسلم خراسانی]] توسط حاکم [[هرات]] خفه می شود. مرگ او را 129 یا 131 هجری قمری دانسته اند. درباره اصحاب [[عبدالله بن معاویه]] چندان تاریخ نگاران دیدگاه مثبتی ندارند. و اطرافیان او را متهمین به [[زندقه]] دانسته اند. به عنوان مثال [[ابن حجر عسقلانی]] می گوید رئیس پلیس وی پیرمردی دهری (ملحد) بود که به خدا ایمان نداشت و در گشت شبانگاهی کسی را نمی دید مگر آن که او را به قتل می رساند.  </div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از مرگ [[ابوهاشم <ins class="diffchange diffchange-inline">عبدالله </ins>بن محمد]] که پسر [[محمد حنفیه]] بود، پیروان وی به دسته های مختلف تقسیم شدند. در میان ایشان برخی معتقد شدند که [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]] عبدالله بن محمد وصیت کرده است که پس از او [[عبدالله بن معاویه]] بن جعفر بن ابی طالب که مادرش ام عون نام داشت و دختر عون بن عباس بن ابیقه بن حارث بن عبدالمطلب بود، امام است. ایشان می گفتند که در زمان مرگ [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]]، [[عبدالله بن معاویه]] خردسال بود و [[ابوهاشم بن محمد بن حنفیه|ابوهاشم]] زعامت وی را به صورت یک راز با صالح بن مدرک در میان گذاشت، تا پس از آن که وی بلوغ یافت، آن را به وی بازگوید. می گویند که عبدالله بسیار دانا و شجاع و بخشنده بود. در مورد عبدالله گزافه های بسیاری گفته اند. به عنوان مثال گفته اند خداوند نوری است که در وجود [[عبدالله بن معاویه]] حلول کرده است. از جمله کسانی که [[حسن بن موسی نوبختی]] می گوید چنین عقیده ای داشته عبدالله بن حارث است (که مصنف نام او را عبدالله بن عمرو بن حارث کوفی کندی ذکر کرده است). ابن حارث پیروانی داشته که معتقد به امامت [[عبدالله بن معاویه]] و دارای آرای مبالغه آمیز در شأن او بوده اند. ایشان [[حارثیه]] نامیده می شوند. مرحوم [[محمد جواد مشکور]] معتقد است که [[حارثیه]] عقیده داشته اند روح [[عبدالله بن معاویه]] در بدن اسحاق بن زید حلول کرده و این عقیده را مستند به الملل و النحل [[محمد شهرستانی]] می کند، لذا تأکید دارد که [[حارثیه]] همان [[اسحاقیه]] می باشد. [[عبدالله بن معاویه]] پس از مدتی در سال 127 هجری قمری و در اواخر حکومت بنی امیه در [[کوفه]] خروج نموده و ادعای خلافت می نماید. همین امر موجب گرایش تعدادی از مردم [[کوفه]] به وی می شود. عبدالله بن عمر بن عبد العزیز والی وقت [[کوفه]] با وی می جنگد که این موجب پراکندگی لشکر ابن معاویه می شود. و در نتیجه وی به سوی [[مدائن]] رفته و آنجا را تسخیر می کند. در این سفر ابوجعفر منصور (خلیفه آینده عباسی) با وی همراه بوده است. عبدالله به نام خود سکه زده و منطقه ای وسیع از [[ایران]] اعم از [[اصفهان]]، [[قم]] و [[نهاوند]] را به زیر سلطه در می آورد. ابن هبیره امیر [[عراق]] به جنگ وی رفته و وی را شکست می دهد. عبدالله به [[شیراز]] می گریزد و از آنجا عازم [[هرات]] می شود. در آنجا به امر [[ابومسلم خراسانی]] توسط حاکم [[هرات]] خفه می شود. مرگ او را 129 یا 131 هجری قمری دانسته اند. درباره اصحاب [[عبدالله بن معاویه]] چندان تاریخ نگاران دیدگاه مثبتی ندارند. و اطرافیان او را متهمین به [[زندقه]] دانسته اند. به عنوان مثال [[ابن حجر عسقلانی]] می گوید رئیس پلیس وی پیرمردی دهری (ملحد) بود که به خدا ایمان نداشت و در گشت شبانگاهی کسی را نمی دید مگر آن که او را به قتل می رساند.  </div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از مرگ [[عبدالله بن معاویه]] یاران او به سه دسته تقسیم شدند. گروهی معتقد بودند که وی در یکی از کوه های [[اصفهان]] زنده است و روزی قیام خواهدکرد. گروه دوم نیز او را زنده می دانسته اما معتقد بودند همراه یکی دیگر از بنی هاشم قیام خواهد کرد. و گروه سوم مرگ او را پذیرا شدند. <ref>(رک: حواشی [[محمد جواد مشکور]] بر ترجمه [[فرق الشیعة]]، [[حسن بن موسی نوبختی]]، ص34 / [[فرق الشیعة]]، [[حسن بن موسی نوبختی]]، ص32 تا 34 / [[فرهنگ فِرَق اسلامی]]، [[محمد جواد مشکور]]، ص147 / [[لسان المیزان]]، [[ابن حجر عسقلانی]]، ج4، ص170 / [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص164 / [[الملل و النحل]]، [[محمد شهرستانی]]، ج1، ص131</ref></div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از مرگ [[عبدالله بن معاویه]] یاران او به سه دسته تقسیم شدند. گروهی معتقد بودند که وی در یکی از کوه های [[اصفهان]] زنده است و روزی قیام خواهدکرد. گروه دوم نیز او را زنده می دانسته اما معتقد بودند همراه یکی دیگر از بنی هاشم قیام خواهد کرد. و گروه سوم مرگ او را پذیرا شدند. <ref>(رک: حواشی [[محمد جواد مشکور]] بر ترجمه [[فرق الشیعة]]، [[حسن بن موسی نوبختی]]، ص34 / [[فرق الشیعة]]، [[حسن بن موسی نوبختی]]، ص32 تا 34 / [[فرهنگ فِرَق اسلامی]]، [[محمد جواد مشکور]]، ص147 / [[لسان المیزان]]، [[ابن حجر عسقلانی]]، ج4، ص170 / [[مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین]]، [[ابوالحسن اشعری]]، ج1، ص164 / [[الملل و النحل]]، [[محمد شهرستانی]]، ج1، ص131</ref></div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== پانویس ==</div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== پانویس ==</div></td></tr>
</table>Adminhttp://www.wikiferaq.org/index.php?title=%D8%A7%D8%B3%D8%AD%D8%A7%D9%82%DB%8C%D9%87_(%D8%A7%D8%B2_%D8%BA%D9%84%D8%A7%D8%A9_%D9%BE%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%86_%D8%A7%D8%B3%D8%AD%D8%A7%D9%82_%D8%A8%D9%86_%D8%B2%DB%8C%D8%AF)&diff=16443&oldid=prevAdmin در ۸ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۸:۱۰2018-05-08T08:10:16Z<p></p>
<table class='diff diff-contentalign-right'>
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<tr style='vertical-align: top;'>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black; text-align: center;">نسخهٔ ۸ مهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۸:۱۰</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۸:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">سطر ۸:</td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ممکن است این فرقه و فرقه «[[امریه]] » و « [[شریکیه (از غلاة)]] » مشترک باشند. <ref> [[خاندان نوبختی]]، [[عباس اقبال]]، ص249</ref></div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ممکن است این فرقه و فرقه «[[امریه]] » و « [[شریکیه (از غلاة)]] » مشترک باشند. <ref> [[خاندان نوبختی]]، [[عباس اقبال]]، ص249</ref></div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از جمله فِرقی که از [[جناحیه]] منشعب شدند، اسحاقیه بودند که از [[اسحاق بن زید بن حارث]] از یاران [[عبدالله بن معاویه]] پیروی می کردند. بنا بر گزارش [[فخر رازی]] (م: 606هـ. ق)، این فرقه دست کم تا اواخر قرن ششم در [[حلب]] و برخی نواحی [[شام]] حضور داشتند. ایشان را نیز اهل اباحت و اسقاط تکالیف دانسته اند. همچنین گفته اند که آنان حضرت علی علیه السلام را در نبوت شریک [[رسول اکرم]] می دانستند. این فرقه با فرقه ای به نام [[شریکیه]] که چنین اعتقادی داشته اند تطبیق داده شده است. از دیگر اعتقادات آنان این بود که نبوت تا روز قیامت متصل و همیشگی است وهر کس علم اهل بیت را داشته باشد، نبی است. گویا این فرقه با [[نصیریه]] در بسیاری از مسائل هم عقیده بودند. از جمله این عقاید، حلول است که برای تأیید آن به متمثل شدن جبرئیل یا ظهور شیطان یا جنّ به صورت بشر متوسل می شدند و آن را مؤید ظهور امر روحانی در جسم می خواندند. ایشان قائل به ظهور حق در حضرت [[علی علیه السلام]] و اولادش بودند و تفاوتی بین [[پیامبر اکرم]] صلی الله علیه و آله و حضرت [[علی علیه السلام]] قائل نبودند، مگر اینکه [[پیامبر اکرم]] صلی الله علیه و آله سابق است و حضرت [[علی علیه السلام]] لاحق، مانند دو نوری که یکی بر دیگری پیشی گرفته باشد. <ref> [[دانشنامه جهان اسلام]]، ج10، ص833</ref></div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="color:black; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از جمله فِرقی که از [[جناحیه]] منشعب شدند، اسحاقیه بودند که از [[اسحاق بن زید بن حارث]] از یاران [[عبدالله بن معاویه]] پیروی می کردند. بنا بر گزارش [[فخر رازی]] (م: 606هـ. ق)، این فرقه دست کم تا اواخر قرن ششم در [[حلب]] و برخی نواحی [[شام]] حضور داشتند. ایشان را نیز اهل اباحت و اسقاط تکالیف دانسته اند. همچنین گفته اند که آنان حضرت علی علیه السلام را در نبوت شریک [[رسول اکرم]] می دانستند. این فرقه با فرقه ای به نام [[شریکیه]] که چنین اعتقادی داشته اند تطبیق داده شده است. از دیگر اعتقادات آنان این بود که نبوت تا روز قیامت متصل و همیشگی است وهر کس علم اهل بیت را داشته باشد، نبی است. گویا این فرقه با [[<ins class="diffchange diffchange-inline">نصیریه (نصیریه)|</ins>نصیریه]] در بسیاری از مسائل هم عقیده بودند. از جمله این عقاید، حلول است که برای تأیید آن به متمثل شدن جبرئیل یا ظهور شیطان یا جنّ به صورت بشر متوسل می شدند و آن را مؤید ظهور امر روحانی در جسم می خواندند. ایشان قائل به ظهور حق در حضرت [[علی علیه السلام]] و اولادش بودند و تفاوتی بین [[پیامبر اکرم]] صلی الله علیه و آله و حضرت [[علی علیه السلام]] قائل نبودند، مگر اینکه [[پیامبر اکرم]] صلی الله علیه و آله سابق است و حضرت [[علی علیه السلام]] لاحق، مانند دو نوری که یکی بر دیگری پیشی گرفته باشد. <ref> [[دانشنامه جهان اسلام]]، ج10، ص833</ref></div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در [[تلبیس ابلیس]]، آمده است: « اسحاقیه که از [[رافضه]] می باشند، قائلند که سلسله نبوت تا روز قیامت اتصال دارد و هر کس که علم اهل بیت نبی را داشته باشد نبی است». <ref> [[تلبیس ابلیس]]، [[ابن جوزی]]، ص42</ref></div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background-color: #f9f9f9; color: #333333; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #e6e6e6; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در [[تلبیس ابلیس]]، آمده است: « اسحاقیه که از [[رافضه]] می باشند، قائلند که سلسله نبوت تا روز قیامت اتصال دارد و هر کس که علم اهل بیت نبی را داشته باشد نبی است». <ref> [[تلبیس ابلیس]]، [[ابن جوزی]]، ص42</ref></div></td></tr>
</table>Admin